yaşlanmak ve dönüşüm.
Bir kitabı kapagıyla adıyla degerlendirmek ön yargılı olmamakla başlamak istiyor incelememe. Kitaplıgımda hüzünlü bir şekilde okunmayı belki 3 yıldır bekliyordu. Marguez in kırmızı pazartesi kitabını okumuştum ilk olarak sonra yüzyıllık yalnızlık kitabını aldım onu henüz okumadan benim hüzünlü orospularımı okudum. Neden 3 yıl beklemişti bu kitap kitaplıgımda şimdi soruyorum kendime. Sanırım adı müstehçenlik içeriyor içerigininde öyle olması endişesi benimde algısal olarak bir ön yargı oluşturdugundan olacak kitap dünyamı bakış açımı degiştirdigimden bu gün hissettiklerimin ne kadar kıymetli ne kadar güzel bir yol katettigimi görmemi sagladı. Yaşlı bir bedenin bir asırlık yalnızlıgını keşfettim. Ama bu bedensel yaşlanmanın ruhen bir genç kalış masumiyeti arama yokculugu gibi uzun soluklu bir yokculugu. Bedenin içine hapsolan aslında yaşanmışlık ve anılar degil agır aksak ilerleyen zamanın kendisi. Ruhun duyguların bir dönüşümü. Bataklıkta masum bir çiçek arayışı. Kaybedilen yılların zaman kavramı aranmaksızın bir var edebilme öyküsü. Hiç bir vakit boşa harcanmamış hiç bir şey boşuna yaşanmamıştır aslında. Yaşlılıgı bir bunana bir yok oluş gibi acınası bir hal olmaktan çıkarıp bir arayışa bir buluş anına çeviren usta yazara sonsuz teşekkürler.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.