Esther Greenwood başkarakter adı altında Sylvia Plath'in sırça fanusuna tanık olunan bir yaşam öyküsü. Ama öyle böyle bir öykü değil; İliklerine işleyen, empati kurduran, feministliğiyle gurur duyduran, intiharı bile gerçekçi kılan, kah güldüren, çoğunlukla ağlatan, çok dolu dolu ama bir o kadar yalnız bir yaşam öyküsü.
Ben her zaman bu kadar başarılı roman yazarlarının bunları yaşamadan yazamayacağını düşünürüm. Sylvia Plath'in yaşadıklarını bilmeden okuduğum için başta kitapla çok bağ kuramasam da az önce son sayfayı çevirirken kurtarılmak istediğine, kurtarılabileceğine şahit oldum. Manik depresif gibi ağır bir hastalıkla, iki çocukla, aldatılarak muhtemelen savaşılamazdı, o da savaşmak yerine kaçmayı tercih edenlerden.
Esther aracılığıyla Plath'in hayatı bana hepimizin mental sağlık olarak ne kadar ince bir çizgide yaşadığımızı hatırlattı. Ben seninle gurur duyuyorum Sylvia, iyi ki sırça fanusunu bizlerle paylaştın...
··
1.357 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.