"Hayır peder, dedi Rieux, sevgi deyince başka birşey anlıyorum ben. Ve ölünceye kadar çocukların işkenceden geçtiği şu yaradılışı reddedeceğim"
Albert Camus’un Veba’sı öteden beri okumak istediğim kitapların başında geliyordu, geçen ay itibariyle okuyabildim sonunda. Daha evvel ‘Yabancı’ romanı ile hayran kalmıştım kendisine, oldukça gerçekçi, insan doğasına, duygularına hakim, etrafını iyi gözlemleyen ve aktaran bir yazar, Veba kitabında da bunu fazlasıyla hissettim. Sanki gerçekten veba hastalığı ile yüzleşen bir topluluğun içinde kalmışçasına sahici anlatmış, bakıp araştırdım sonrasında, neydi bu kitabı yazmaya iten diye, kitabı yazmak için dünya tarihindeki önemli veba salgınlarını derinlemesine araştırmış…
“14. yüzyılda Avrupa’da tahmini olarak 50 milyon insanı öldüren Kara Veba (Black Death), Lombardiya ve Veneto bölgelerinde 280 bin kişiyi öldüren 1630 tarihli İtalyan vebası, 1655’te Londra’da ortaya çıkan büyük veba salgını ve 18-19. yüzyıllarda Çin’in doğu sahillerini tahrip eden büyük veba salgınları. “
Okumak için geç kalmamanızı öneririm, yabancıda gelmeyecek kitabın içindeki hisler, iki senedir yaşadığımız korona gerçeği gibi, salgın farklı ama ruhta bıraktığı tahribat aynı.
"Ama şu hastalık! Hastalığa yakalanmamış olanlar bile onu içinde taşıyor." bu cümlesi ise dünyanın bugünki halini özetliyor.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.