İnsan ahlakının en kötü şartlarda ne kadar kötü olacabileceğini alenen görüyoruz. Yazarın kişilere isüö vermemesi sadece seslerinin onlar için birer kimlik niteliğinde olması bizi biz yapanın bize sonradan verilenlerin değil doğamızda olanların olduğunu gösteriyor. Yazarın gören tek kişi olarak bir kadını seçmesi kadın merhametinin ve gücünün sınırsızlığından olsa gerek. Fakat erkeklerin bu kadar basit, çıkarcı ve zayıf gösterilmesi kitapta yaşanılan tüm canavarca olayların erkeklere yıkılması biraz abartılıydı çünkü gerçek anlamda karakter sahibi erkekler var bence bu cinsiyete indirgenmemeliydi. Tüm yaşananlardan sonra geri gelen görme yetileriyle kişiler o zor zamanlarda yaşadıklarını yaptıkları korkunç şeyleri ve nasıl hazmedecekler ya da sadece birer kılıf bulup huzurlu ve karakterlerinden hiç ödün vermemiş gibi yaşayabilecekler mi? Bunu hiç sanmıyorum.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.