Çehov, yalnız ama korkunç derecede benmerkezci insanlardan oluşan bir toplumu tasvir etmiş, kimse diğerlerinin acısını dinlemez, ama onlar da dinlenilmek isterler. Çok acımasız, bir o kadar da doğru. Bir tiyatro eseri, izlenmek için yazılmış, sahneyi canlandırmak hoş olsa da bir sheakspeare ya da moliere tadı vermedi ki, Altıncı Koğuş ile tanışmıştım Çehov ile. Konu itibariyle güzel ama, karakterlerden ötürü takip etmekte bir hayli zorlandım. Kitabın bana bıraktığı izlenimi ilk satırlarımda paylaştım.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.