Bu eser gerçekten her döneme hitap edebilecek türdenmiş. Sıradan bir romandan farklı olarak ortası veya sonu hiçte tahmin ettiğiniz gibi gitmiyor. Bu özelliğiylede bana göre sıradışı bir tarafı var.
İçerisinde işlenen konu tam bir dram. Ancak bu dramın dozunu artıran şey ise (kitabı okuyanlar görecektir ki) içindeki gerçeklikler. Çevrenizden yüzlerce hatta binlerce buna benzer olay, hikaye dinlemişsinizdir fakat ne siz bu olayların iç yüzünü biliyorsunuz ne de bu olaylar, hikayeler size anlatıldığı gibi..
Kitabın başında kızı Zehra tarafından bir düşman olarak görülen Mürşit Efendi'nin kitabın sonunda cenazesinde ayaklarına kapanan kızı ve yaşadığı pişmanlığı ağızlarda acı bir tat bırakmıştır. Olayları hep birilerinden tek taraflı olarak dinleyen Zehra'nın öz babasını bile öldükten sonra tanıması, anlaması onun hayatının o anına kadar sadece önyargılarının kurbanı olduğunu gösteriyor.
Bu eserden bana kalan şey nedir diye sorduğumda bir mesaj öne çıkıyor: "Önyargılarının esiri olma!"
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.