Yazar:
Reşat Nuri Güntekin
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
2002
İlk Yayın Tarihi:
1928
Yayınevi:
İnkılap Kitabevi
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789751000002
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhabalar,
Kitabı az önce bitirdim (16 Mayıs 2023).
Bu kitabı niye bu kadar uzun zamandır okumadım da erteledim diye kendime çok kızıyorum. Nicedir görüyordum, tavsiye ediliyordu, ne diye vakit
Acımak nedir bilmeyen yazar :)
Daha kitabın ortalarındayken 10 puan vermeye karar vermiştim. Sonlara yaklaştığımda daha üzerini veremeyecektim elbette. Yıldızlı 10 yıldızlı!
Kesinlikle hikayesini anlatıp tadını bozmak istemediğim bir kitap. Bu yüzden biraz yüzeysel bahsetmeye çalışacağım.
Tek kusuru acıma duygusunu kaybetmek olan Zehra Öğretmenin hikayesi bu. Ona bu duyguyu kaybettiren babasının yaşattıkları. Ama babasının ona söylecekleri var. Babasına hak verecek misiniz? Herkes kendi açısından mı yaşamış hayatını? Tahminimce okuyan erkekler kendini babanın; kadınlar ise Zehra'nın yerine koyup öyle düşünecek. Dağılmış bu ailenin yaşadıkları sizi derinden sarsacak. Duygu yoğunluğu çok üst düzeyde. Çok gerçekçi bir anlatım var, yaşayan kişi anlatsa belki de bu etkiyi uyandıramazdı bende.
Yazar duygularımıza acımamış. Son sayfalarını okumaya cesaret bulamadım. "Yapma artık yapma." deyip -ciddi ciddi- biraz ara verdim. Belki de devam etmeden önce gidip sevdiklerime sarılmalıyım.
Beni bu güzel kitapla tanıştıranlara teşekkür eder okumayanları bu kitapla tanıştırmak isterim. Diğer önerilerimi unutun, bu kitapla tanışmanızı daha fazla ertelemeyin!
"Vâh Mürşit vâh..."
Bu kitap benden bir şeyler alıp götürdü sanki. Aslında hepimizde olan, pençesinden bir türlü kurtulamadığımız önyargılarımızın romanı bu. Kimin dost, kimin düşman olabileceğini bilemediğimiz o saflık günlerimizin romanı bu. Son pişmanlığın fayda etmeyeceğini, ancak yetişkin bir muallime olduktan sonra öğrenen, muallime olmasına rağmen hayattaki en büyük dersi henüz öğrenmiş olan, Zehra'nın romanı...
Görevini layığıyla yapan Zehra Öğretmenin noksan olan duygusunu anlatan bir romandır Acımak. Bu hale gelmesinin ne kadar yanlış olduğunu anlatır. Onun gözünde zayıflığa asla yer yoktur. Bunun sebebi de babasıdır. Yıllarca babasını alkolik, kötü, sorumsuz, ailesinin ölümüne sebep olan katil diye tanır. Fakat işler böyle değildir. Babasının ölüm döşeğinde olduğunu bildiren mektup ile çıktığı yolculukta her şeyin gerçeğini öğrenecektir.
Okumaya başladığımda bu babaya ben de çok kızdım. Ben de Zehra Öğretmen gibi düşündüm. İşte bu önyargılarımızın bazen ne kadar yersiz olduğunu gösteriyor. Fakat sayfalar ilerledikçe Zehra Öğretmen babasının günlüğünü okuyunca gerçekler gün yüzüne çıkıyor.Bundan sonra acıma duygusunu öğreniyor.Fakat iş işten geçiyor. Ters köşe bir kitaptı. Sinirle okumaya başlayıp, duygu seliyle bitirdim.Çok beğendim okumanızı tavsiye ederim
'Ölü' bir babanın hatıra defteri...
Evet, artık 'ölmüş' bir babanın hatıra defterinden geçmişin hakikatini öğrenen bir öğretmen hanım...
Tertemiz başladığı hikayenin defterini 'acı'yla kapatan bir adam...ve kötülüğün destanını yazan melek görünümlü şeytanlar...
ilk kez okuduğum Reşat Nuri Güntekin den etkileyici bir yaşam hikayesi...
Merhaba 1k okurları!
1k'da en sevdiğim zaman dilimi alıntıları akışımdan okumak. Bir çok kitabı böylece listeme almış oluyorum. Okuma durumunda arkadaşım
@canimkendim41'den gördüğüm 
Acımak kitabına yapılan yorumlar ilgimi çekti ve listeme almış oldum. O kadar okuyacaklarım varken dayanamadım ve okumaya başladım.
Öğretmen Zehra'nın geçmişle koparılmış bağını gelen bir haberle onarmak imkanı varken o bunu yapacak mı?
Babası'nın ölüm haberini alan öğretmen onu son yolculuğuna uğurlayacak mı?
Madalyon'un bir de görünmeyen yüzü var değil mi? Her şey göründüğü kadarıyla kalsaydı yaşamak bu kadar zor olmazdı zaten.
Zehra çocukluğuna yolculuk yaparken orada kaybolmuş acıma duygusunu bulabilecek mi?
Bir baba kaybederken babası'nı geçmişin tozlu sayfalarından bulabilecek mi?
Onu acıma duygusundan yoksun bırakmış şartlar ona bir şans daha verecek mi?
Canım yandı...Hayatın darbelerini almış bir insan vicdan muhasabeseni yaparken nasıl bu kadar çıkmazlara yuvarlana bilir ki? Okurken cevabını alacağınıza eminim.
Çocuklar bembeyaz sayfalarıdır aile kitabı'nın. Siz nasıl bir yol çizerseniz öyle devam ederler. Bilinçaltını oluşturuken, dikkatli olmakta fayda var. Sonu hüsran olan yollara varmasın kaderi hiç bir çocuğun.
Ben bir baba okudum.
Spoilersiz yazmak için bütün çabamı harcadım ama daha çok şey var boğazıma düğümlenen...
Keyifli okumalar.
"Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım."
Martin Eden 'den beri bu kadar etkisinde kaldığım bir kitap okumayalı uzun zaman oldu.
Henüz daha ortaokula giderken
Spoiler içerebilir!
Reşat Nuri Güntekin'in Acımak adlı romanı, insanları dışarıdan gördüğümüz gibi değerlendirmememiz gerektiğini etkileyici bir şekilde anlatan bir eserdir. Romanın başkahramanı Zehra Öğretmen’dir. Kitabın başında Zehra’nın gözünden baktığımız için babası Mürşit Efendi’yi kötü bir insan olarak tanırız. Çalışmayan, içki içen ve ailesine huzur vermeyen biri olarak anlatılır. Zehra da babasına karşı büyük bir öfke duymakta, hatta kendisini “kimsesiz” olarak tanıtmaktadır. Babası ölse bile onun için yok hükmündedir.
Ancak romanın ilerleyen bölümlerinde Zehra’nın babasından kalan anı defterini okumasıyla olayların gerçek yüzü ortaya çıkar. Mürşit Efendi’nin aslında iyi niyetli, dürüst ve merhametli bir insan olduğu anlaşılır. Yaşadığı haksızlıklar, uğradığı iftiralar ve hayatın ona karşı sert davranması zamanla onu yıpratmıştır. Buna rağmen ailesine zarar vermemeye çalışan bir karakterdir. Bu durum okuyucunun Mürşit Efendi’ye karşı bakış açısını tamamen değiştirir.
Romanın en önemli yönlerinden biri, olayların iki farklı bakış açısıyla anlatılmasıdır. Zehra’nın anlattığı baba ile Mürşit Efendi’nin kendi hayatını anlattığı baba arasında büyük fark vardır. Böylece yazar, insanları tek taraflı dinleyerek yargılamanın yanlış olduğunu göstermektedir.
Sonuç olarak Acımak, insanları anlamadan yargılamamamız gerektiğini anlatan etkileyici ve anlamlı bir romandır. Bu kitaptan çıkardığım en önemli ders, bir insanın yaşadıklarını bilmeden onun hakkında kesin yargılara varmamak gerektiğidir. Olayları iki taraftan da dinlemek gerekli.
Reşat Nuri Güntekin’in yine güzel eserlerinden muallim zehra ile hikayeyi daha da çok sevdim
Elektronik olarak e-kitaptan okudum fakat kütüphanemde yer alacak daimi kitaplardan
İyi okumalar
İyi ol hoş ol benden uzak ol....
İnsan acıma duygusunu kaybederse ne olur?
Acıma duygusunu kaybetmiş genç bir öğretmenin hayatından kısa ama uzun uzun bir kesit..
Kitap başında bir tiksindi uyandırdı, Zehra öğretmenin babasına müthiş bir kin duydum, lakin kitap ilerledikçe babaya müthiş bir acıma hissi oluştu...
Kitapta çıkarabilinecek bir sürü ders var, en büyük düşmanımız önyargımız... Yaşamımız önyargılardan ibaret, herkesin vardır önyargı yüzünden kaybettiği kıymetini bilmediği insanlar... Derin bir ah çektim kitap bittikten sonra keşke yirmi yıldız olsa da verseydim... Keyifle okuyun, mutlaka okuyun.
Yazar Hakkında
Reşat Nuri GüntekinYazar · 37 kitap
Reşat Nuri Güntekin (25 Kasım 1889;, İstanbul - 7 Aralık 1956; Londra), Cumhuriyet dönemi edebiyatında önemli bir yeri olan Çalıkuşu, Yeşil Geceve Anadolu Notları gibi önemli eserlere imza atmış romancı, öykücü ve oyun yazarıdır.
Hayatı
1889'da İstanbul’un Üsküdar ilçesinde dünyaya geldi. Babası, askeri tabip Nuri Bey, annesi Kars valisi Yaver Paşa'nın kızı Lütfiye Hanım'dır. Reşide adlı kız kardeşi çok genç yaşta hayatını kaybetti, tek çocuk olarak büyüdü. Babası askeri doktor olduğu için öğrenim hayatı boyunca birçok il gezen Reşat Nuri, ilköğrenimine Çanakkale'de başladı. Çocukluk yıllarında dinlediği Fatma Aliye Hanım’ın Udi isimli romanı hayatına iz bırakıp,sanata heveslendiren eserleri arasına girdi. Babasının Çanakkale’deki evlerinde zengin bir kütüphanesinin olması onu kitaplara iten ve yazı yazma kültürünün gelişmesini sağlayan bir araç oldu. İzmir'deki Frerler okulunda bir süre öğrenim gördükten sonra İstanbul’da Saint Joseph Lisesi’nde öğrenim gördü. Yükseköğrenimini Darülfünun Edebiyat Şubesi'nde 1912'de tamamladı. Böylece öğrenim hayatını yirmi üç yaşında bitirmiş oldu.
1927'ye kadar Bursa ve İstanbul’da çeşitli okullarda Fransızca ve Türkçe öğretmeni ve müdür olarak görev yaptı. Görev aldığı okulların bazıları Bursa Sultanisi, İstanbul Beşiktaş İttihat Terakki Mektebi, Fatih Vakf-ı Kebir Mektebi, Akşemseddin Mektebi, Feneryolu Murad-ı Hâmis Mektebi, Osman Gazi Paşa Mektebi, Vefa Sultanisi, İstanbul Erkek Lisesi, Çamlıca Kız Lisesi, Kabataş Erkek Lisesi, Galatasaray Lisesi ve Erenköy Kız Lisesi'dir. 1927’de Erenköy Lisesi’nden yeni mezun olan öğrencisi Hadiye Hanım ile evlendi.
Öğretmenlik mesleğinin yanı sıra edebiyatla uğraşan Reşat Nuri, Halit Ziya’nın eserlerinden aldığı ilhamla hikâye yazma hevesi duymaktaydı . Daha sonra tiyatro edebiyatını benimseyerek bir tiyatro yazarı olmak için uğraştı. Yazı hayatına I. Dünya Savaşı sonlarında başladı. Başlangıçta “Eski Ahbap” (1917) gibi uzun hikayeler, “Hançer”(1920) ve “Eski Rüya” (1922) gibi sahne eserleri, “Gizli El” (1924) gibi romanlar yazan, tiyatro eleştiri ve araştırmaları yayınlayan sanatçı “Çalıkuşu” adlı romanının 1922’de Vakit Gazetesi’nde tefrika edilmesiyle şöhrete kavuştu.
Güntekin, 1931'de maarif müfettişi oldu ve bu arada Dil Heyeti'yle birlikte bazı çalışmalarda bulundu. Anadolu’yu baştan başa dolaşmasına neden olan müfettişlik görevi sayesinde ülkenin gerçeklerini yakından görme ve tanıma imkânı buldu.
1939'da ise Çanakkale milletvekili olarak TBMM'de bulundu. Bu görevini 1946'ya kadar sürdürdü. 1941’de tek çocuğu olan kızı Ela dünyaya geldi.
1947'de, Cumhuriyet Halk Partisi'nin Ankara'da yayımlanan Ulus gazetesinin İstanbul kolu olan Memleket gazetesini çıkardı. Güntekin daha sonra müfettişlik görevine geri döndü ve 1950'deBirleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Türkiye temsilciliği ve öğrenci müfettişliği görevleriyle Paris'e gitti. Paris kültür ataşeliği yaptı. 1954'te ise yaşından dolayı bu görevden ayrılmak zorunda kaldı.
Emekliliğinden sonra bir süre İstanbul Şehir Tiyatrosu edebi heyeti üyeliği yaptı. Güntekin'e Akciğer kanseri teşhisi konulduktan sonra tedavisi için Londra'ya gitti ve orada hastalığına yenik düşerek öldü. 13 Aralık 1956 günü, Karacaahmet Mezarlığı'na gömüldü.
Levent’te oturduğu sokağa “Çalıkuşu” ismi, Kadıköy’de ve İzmir’de bir ilköğretim okuluna ve Fatih'te bir tiyatro sahnesine Reşat Nuri Güntekin ismi verilmiştir.
Eserleri Hakkında Bilgiler
Yazar, öykü, roman ve oyunlarıyla edebiyatımızda önemli bir yere sahiptir. Kahramanları genelde tek yönlüdür. Olay kahramanlarını çevreyle birlikte verir.
Anadolu insanını iyi tanıdığını eserlerinden anlaşılır. Bazı eserlerinde genç cumhuriyetin toplumsal ideallerini işlemiştir. Reşat Nuri Güntekin eserlerine konuşma dilinin zenginliğini zorlanmadan yansıtır.
Çalışma Yöntemi Hakkında
Bütün romanlarının tiyatro halinde senaryoları olduğunu söyleyen Reşat Nuri, Hikmet Feridun'la yaptığı bir konuşmada çalışma yöntemlerini şöyle açıklar:
"Roman ve hikâye yazarken konunun evvela asıl canlı noktası, amudi fıkarisi (belkemiği) gelir. Bu amudi fıkaridir ki bana yazmak arzusunu verir. Bu bazen bir vak'a olur, beni alâkadar eden bir vak'a.. Fakat çok kere pek alakadar olduğum insan tipi. (Şu vak'ayı veya şu insanı, şu tipi yazayım) derim. Bu suretle eserin iki adımı atılmış olur. Mevzuu pek iptidai bir şekilde fikrime gelir. Hiçbir zaman hemen derhal bu mevzunun planını yapıp da yazmağa başladığım vaki değildir. Bulduğum mevzuu zihnimde bir köşeye atarım. Onun francala hamuru gibi kendi kendine kabarması için uzun müddet bırakırım. Çok defa aradan birçok senelerin geçtiği de vakidir. Bu müddet zarfında mevzua bazı ilaveler yaparım. Bazı kısımlarını tayyederim, atarım, çıkarırım. Vakaları retuş ederim. Tipleri develope ederim (geliştiririm).. Yazma işine başladığım zaman da çok muntazam çalışırım. Romanın sonunu nasıl bitireceğimi tayin etmeden yazıya başlamam. Evvela umumi bir şema yaparım. Fakat eser henüz definitif (kesin, belirli) olmamıştır. Ortada şahıslar vardır, vakalar vardır, eserin ana hatları vardır. Fakat yazmaya başladıktan sonra şahıslar ekseriyetle hüviyetlerini değiştirirler, evvelce hiç düşünmediğim vak'alar, yeni şahıslar gelir. (Muhit dergisi, 1933; anan: Muzaffer Uyguner, Reşat Nuri Güntekin, Ağustos 1967) Kişilerine sevgiyle sokulan bir romancıdır Reşat Nuri. Genellikle onların gerçek yaşamlarındaki en belirgin özelliklerini yitirmeden yansıtmaya çalışır. Gözlem yeteneği yaşama çok geniş bir perspektiften bakma imkânını sağladığı için romanları geçiş dönemi yaşayan ülkemizden "insan manzaraları" çizme başarısına ulaşmıştır."
