“Ben kötülük edenle kötülüğe maruz kalana aynı yüz ifadesiyle bakamam, her ikisine de gülümseyemem diyorum size. Bunu yaparsam o zaman da kendi yüzüme bakamam diyorum."
İnsan ne bir melek, ne bir şeytan, ne de bir taştır; iyilik gibi fenalık da yapabilecek kabiliyettedir, fakat ihtiras ve kötü temayüllerini kontrol edecek akıl sahibidir.
Kendini yüksek görmeye çalışmak hakikatte kendi iflasına uğraşmak demektir. Çünkü tekebbür denen illet, üstün meziyetlerin karakterimizde yer tutmasına engel olur.