Alev
@tanrininuveykizi
Noli me tangere...
Şu anda okuduğu kitaplar
İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu... Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti...
Ne istiyorsun, hangi acıyı çekmek istiyorsun?
Peki bütün acılar bize mi ait? Bazen bilerek veya bilmeyerek başkalarının acılarını da yüklenip sırtlanıyor muyuz?
Peki ya travmalarımız? Çocukluktan bu yana sürükleyerek taşıdıklarımız… Hepsi bize mi ait? Bize ait değilse neden taşımakta ısrar ediyoruz?
Peki anne babalarımız? Onlar sadece anne ve baba mı? Onların hayatları, ümitleri ve umutları ne? Ne zaman onları sadece insan olarak göreceğiz, görebilecek miyiz?
Ya da başkalarının ne düşündüğünü neden bu kadar önemsiyoruz? Neden onların onayına bu kadar bağımlıyız? Başkaları olmadan, onların onayı olmadan yaşayamaz mıyız?
Evet, bunlar gibi birçok sorunun cevapları mevcut. Elbette çoğu cevap tamamen tatmin edici olmasa da insana bir gayret veriyor.
Kitap dört bölümden ve her bölümün içinde birçok başlıktan oluşuyor. Birçok travmaya, kendimize yüklediğimiz beklentilere ve seçtiğimiz ya da taşıdığımız acılara dokunuyor.
Keyif verici ve tatmin edici yönü daha fazla aslında; bunu es geçmek istemiyorum.
Bu yolculukta bana eşlik eden çok sevgili arkadaşıma da buradan teşekkürlerimi iletiyorum. Sen olmasan bu kitaptan haberim dahi olmayacaktı..
Büyük bir keyifle ve hasta yatağımda okudum, siz sağlıklı günlerde okuyun :)
Bir insanın biraz deliliğe ihtiyacı vardır, yoksa ipini kesip özgürleşmeye asla cesaret edemez..
Taşıyabilmen, taşıdığın şeyin ağır olmadığı anlamına gelmez.Alıntı
Hayat insanların karşısına öyle senaryolar çıkarıyor ki bu insanların güçlü olmaktan başka seçenekleri kalmıyor..