İlk başta sayfalara başlarken zorlandım anlamakta ki benim huyumdur kitapların ilk sayfasında anlam zorluğu çekmek 😅:) ama sonrasında nedense bi huzur hissettim. El Mustafa’nın cümleleri çok fazla derinlerde olan acının, sızının döktüğü gözyaşlarıydı sanki…. El Mustafa’nın canı yandığı çok belli… beni etkiledi. “ …Ve sonu olmayan sessizliklerin kalbinden yeniden doğmuş bir sesle konuşabilmek için bir kez daha çıkacağım karşınıza” diyor. Sanki bana söylüyor “bir sonraki kitapta görüşürüz” dercesine :)
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.