Evet, bir güzel kitabın daha sonuna geldik. Kitabı okurken çok fazla duygu değişimi yaşadığımı söyleyebilirim. Savaş ülkelerindeki insanların nasıl olaylar, duygular yaşadıkları veya kayıpları hakkında birazda olsa bilgi sahibi oldum. Ve Hasan kadar sadık ve iyi gönüllü bir insanla ilk defa tanıştım bu kitap sayesinde. En çok sevdiğim karakter Hasan oldu kesinlikle. Onun Emir’e olan sadakati son nefesini verinceye kadar sürdü.
Burdan sonrası spoiler içeriyor.
Kitaptaki karakterlerden başlayacak olursak eğer en nefret ettiğim kişi Baba oldu. Çünkü çocukken Emir’e, yalnızca bir günah vardır, diğerleri onun çeşitlemesidir, çalmaktan daha kötü bir suç yoktur diyor. Aslında en büyük hırsızlığı Baba’nın yapmış olduğunu kitabın sonlarına doğru öğreniyoruz. Kitabın sonunda Baba’nın yakın arkadaşı Rahim Han, Emir’e Hasan ile kardeş olduklarını açıklıyor. Baba, Ali’nin karısıyla yani çocukluk arkadaşı ve hizmetkarının karısıyla birlikte oluyor ve Hasan doğuyor. Hasan Ali’nin oğlu değil çünkü Ali kısır. Kendi yanında büyütüyor ama bunu kimseye açıklamıyor çünkü kendi itibarını, şanını, şerefini umursuyor. Baba Hasandan babasını, kardeşini, çocukluğunu ve soyunu çalıyor. Emir’den kardeşini, gerçekleri ve aslında bir nevi Hasan ve Emir’in arkadaşlığını çaldı. Daha sıralanacak o kadar çok şey var örnek olarak bunları yazıyorum. Kitabın başlarında Baba’yı sevsemde kitap bittiğinde ondan nefret ettim. Çünkü Hasan ve Emir’den beraber geçirebilecekleri daha nice günleri çaldı.
Emir’e gelirsek başlarda neden Hasan’a karşı farklı biçimlerde davrandığını merak ediyordum. Ama sonradan onu anlayabildim. Rahim Han’ın da dediği gibi Emir kendine karşı acımasız bir çocuktu. Hasan uçurtma turnuvası olduğu gün Emir uğruna tecavüze uğradı ve Emir bunu görmesine rağmen bir şey yapmadı. Çocuklar böyle acımasız olabiliyor çünkü yaptıklarının nelere mâl olduğunu bilemiyorlar. Keşke sonradan araları eskisi gibi yakın olabilseydi. Tecavüz olayından sonra Baba’dan yine saçma bir hareket görüyoruz. Hasan babası Ali’ye her şeyi anlatıyor ve evden ayrılmak istiyorlar. Baba da bunu duyunca gitmelerini istemiyor, ağlıyor falan. Ama sonuçta Hasan evden gidiyor. Baba neden öz oğlu Hasan’ın evden gitmesine izin verdi ki? Sert görünen, her hareketi doğru yaptığını düşünen, doğru yaşadığını zanneden Baba’nın aslında hayatının yalan ve yanlışlarla dolu olduğunu görüyoruz. Bu ondan daha da nefret etmeme sebep oldu. Bana göre bu hikayede ki en masum kişi Hasan ve onun oğlu olan Sohrap. Çünkü Hasan’a 11 yaşındayken tecavüz eden Assef, aynı yaşlarda Hasan’ın oğlu Sohrap’ı kendisine soytarı yapıyor ve ona da tecavüz ediyor. Baba oğul aynı kaderi yaşamaları beni kahretti. Ayrıca Emir ve Hasan’ın son kez görüşmelerini isterdim. Oysaki onlar en son 12 yaşlarındayken gördüler birbirlerini.
Kitap yalın bir dille yazılmış. Bence herkesin okuması ve ders çıkarması gereken bölümler var. Hayatın ve savaşın acı gerçeklerini belki az da olsa anlayabiliriz. Bu güzel eser için yazara teşekkürlerimi iletiyorum. İyi ki okumuşum…
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.