Lennie ve George: hiç birbirinden ayrılmayan zıt karakterlere sahip ikili. George bodur ve zeki bir adam. Lennie ise akıl yaşı tam gelişmemiş çam yarması gibi kocaman bir çocuk. Farelerle oynamayı seven, tavşanlara hayran bir karakter olan Lennie yumuşak olan şeyleri okşamayı seviyor. Ancak çok iri ve güçlü olduğundan farkında olmadan etrafındaki her şeye içinde hiçbir kötülük olmamasına rağmen zarar veriyor. George yaptığı hatalar yüzünden çoğu zaman onu azarlayıp tek başına yaşamanın hayalini kursa da aslında o da Lennie'yi seviyor. Çalıştığı çiftliğin patronunun oğlunun karısı Lennie'nin başına dert açıp bu güzel dostluğu drama çeviriyor. Kadın kocasını sevmediğinden çiftlikte çalışan işçilerle uğraşıyor. Lennie gibi saf birini tek yakalayınca onun zaafından yararlanmaya çalışıyor. Lennie sadece George ona kızmasın, gelecekteki hayalini kurduğu tavşanlara bakabilsin diye kadını susturmak isterken farkında olmadan kadının boynunu kırıyor. Tıpkı severken boynunu kırdığı fareler ve şakalaşırken öldürdüğü yavru köpeği gibi. Zaten daha öncesinde de bu kadının kocasının elindeki kemikleri istemeyerek un ufak etmişti! Bu olaylardan sonra işçiler ve kadının kocası Lennie'nin peşine düşüyor. George arkadaşının gideceği yeri bildiğinden işçilerden birinin silahını gizlice yanına alıyor ve Lennie'nin saklandığı çalılıklara gidiyorlar. İnandıkları masalı anlatırken bir anda Lennie'yi kafasından vuruyor. Böylece güzel bir dostluk katil ve kurban'a dönüşüyor. Hikayedeki zenci karakteriyle sohbet eden Lennie artık masal diyarına göçüyor.
Ayrıca temizlikçinin yıllarca hizmet eden çoban köpeğinin de artık işe yaramaz kendine bile hayrı yok diye öldürülmesi de aslında insanların işleri bittiğinde kendilerine hizmet eden her şeyi gereksiz gördüklerini gözler önüne seriyor. Ve George ne kadar Lennie'yi korumayı amaçlıyorsa da kimseye yüzde yüz güvenilmeyeceğini bir kere daha gözler önüne sermiş durumda. Zeki olan insanların zamanla iyiliklerini kaybedeceği düşüncesi ise kurnazlıktan mı kaynaklı dersiniz? İyi olmak için tam akıllı olmaya gerek yoktur!..