Müthiş mektuplardı.Kimi yerinde çok duygulandım, kimi yerinde vayyyy dedim,kimi yerinde çok kızdım.Keşke argo küfür olan yerler mektuplara eklenmeseydi de daha naif mektuplar olsaydı diye düşünmeden de edemedim.Bunlar dışında Ahmet Arif’in sevdası, karşılıksız aşkı, dostluğu, şiiri ve o dönem yaşadığı siyasi sorunları içeriyor. Günümüzün vıcık vıcık ilişkileriyle kıyaslarsak ne kadar değerli.Hüzün veriyor, tabiri caizse uzaklara götürüyor Ahmed Arif.Çok isterdim Leyla Erbil’inde mektuplarının bulunmuş olmasını,bu mektupları yazdıran kadın da sıradan değildir elbette ama üstadın dediği gibi zalimmiş.Onunda mektuplarını okumak fena olmazdı.Nasıl karşılıksız kalmış merak ettim doğrusu.Cümleler ne kadar kıymetli olsa da demekki hissedemeyince olmuyor.Leyla Erbil’e sitem etmek pek de yersiz olur..Buna rağmen dost kalmış.Sayfalarda mektupların orijinaline de şahit olmak güzeldi.”Bin yıl,bahar içre ömrünü sürsün,seni doğuran ana.” Kendine iyi bak.Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni .Tekrar öperim.” Kitapla kalın
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.