Yazar:
Ahmed Arif
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
207
Basım Tarihi:
Eylül 2013
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786053609308
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Leylim Leylim - A. ARİF/Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni!Mektup
Buram buram samimiyet kokusu geldi burnuma!
Burnumun direği sızladı!
Yazılan her satırda sevgiyi, özlemi, acıyı en derinine kadar hissettim.
Leylim Leylim
Ahmed Arif'ten Leyla Erbil'e Mektuplar...
Ne kadar inceymiş birçok şey eskiden, ne güzel sevgiler varmış.
Karşılık bulamayınca başkasına gidilmez, sevgi sevilmediği yerde bitmezmiş.
Ah be adam,
Öyle güzel cümlelerle anlattın ki sevgini, 
Franz Kafka'nın 
Milenaya Mektuplar'ından sonra tek taraflı mektuplar okumamaya yeminli olan ben daha onlarca mektup yazsan bıkmadan okurdum.
Ama insan söylemeden edemiyor. Leyla Erbil'in mektuplarına da ulaşılabilseydi keşke dedim. İşte o zaman tam bir şaheser olurdu! Eser boyunca Ahmed Arif'in cümlelerinden yola çıkarak tahmin yürütmeye çalıştım! Yine de doyamadım okumaya.
"Gözlerinden öperim canım. En çok da burnundan. Gülme, ciddi söylüyorum." (s. 11)
Eserde öyle yerlere geldim ki... Şimdi dedim Ahmed Arif yazmayı bırakacak. Burada canına tak edecek... Hatta bir yerde "Belki son defa gözlerinden öpüyorum. Sade, mezara kadar götüreceğim tek sevdasın. Bunu unutmanı istemiyorum." (s. 176) dediği anda konu kapanacak dedim. Ama öyle bir sevda ki kapanmak bilmedi.
Attila İlhan'ın çok sevdiğim bir dizesinde "Ben sana mecburum," diyordu. Leyla Erbil'e olan sevdası da adeta ona mecburcasına devam etti: “Ben senin mecburunum - başkaca yokum.” (s. 83)
"Pişman değilim. Bir daha dünyaya gelsem aynı hayatı, daha bir ustaca ve korkusuz yaşarım. Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem!" (s. 66)
Sahi, insan çekeceği çileye aşık olurmuş değil mi? Görmezmiş onu çile olarak. Canı yandıkça üzerine gidermiş. Bir daha dünyaya gelse yine... Biz yapamayız bunu aynı cesaretle. Ama öyle bir sevda ki eminim Ahmed Arif yapar.
Bazı yerlerde -birçok yerde- argo kullanımlar var. Sansürlü olarak yer alsa da günlük hayattan
Leylim Leylim
Ahmed Arif'ten Leyla Erbil'e Mektuplar...
Ne kadar inceymiş birçok şey eskiden, ne güzel sevgiler varmış.
Karşılık bulamayınca başkasına gidilmez, sevgi sevilmediği yerde bitmezmiş.
Ah be adam,
Öyle güzel cümlelerle anlattın ki sevgini, Franz Kafka'nın Milenaya Mektuplar'ından sonra tek taraflı mektuplar okumamaya yeminli olan ben daha onlarca mektup yazsan bıkmadan okurdum.
Ama insan söylemeden edemiyor. Leyla Erbil'in mektuplarına da ulaşılabilseydi keşke dedim. İşte o zaman tam bir şaheser olurdu! Eser boyunca Ahmed Arif'in cümlelerinden yola çıkarak tahmin yürütmeye çalıştım! Yine de doyamadım okumaya.
"Gözlerinden öperim canım. En çok da burnundan. Gülme, ciddi söylüyorum." (s. 11)
Eserde öyle yerlere geldim ki... Şimdi dedim Ahmed Arif yazmayı bırakacak. Burada canına tak edecek... Hatta bir yerde "Belki son defa gözlerinden öpüyorum. Sade, mezara kadar götüreceğim tek sevdasın. Bunu unutmanı istemiyorum." (s. 176) dediği anda konu kapanacak dedim. Ama öyle bir sevda ki kapanmak bilmedi.
Attila İlhan'ın çok sevdiğim bir dizesinde "Ben sana mecburum," diyordu. Leyla Erbil'e olan sevdası da adeta ona mecburcasına devam etti: “Ben senin mecburunum - başkaca yokum.” (s. 83)
"Pişman değilim. Bir daha dünyaya gelsem aynı hayatı, daha bir ustaca ve korkusuz yaşarım. Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem!" (s. 66)
Sahi, insan çekeceği çileye aşık olurmuş değil mi? Görmezmiş onu çile olarak. Canı yandıkça üzerine gidermiş. Bir daha dünyaya gelse yine... Biz yapamayız bunu aynı cesaretle. Ama öyle bir sevda ki eminim Ahmed Arif yapar.
Bazı yerlerde -birçok yerde- argo kullanımlar var. Sansürlü olarak yer alsa da günlük hayattanLeylim Leylim·207 syf.·Ahmed Arif
Sevdanın şairi,
Hasretin şairi ,
Anadolunun şairi ,
Yigitligin şairi ,
Direncin şairidir...
Şiirlerinde halka yapılan haksızlıklara karşı , duruşu sebebiyle daha üniversitenin birinci yılında hapse atılıp işkencelerle tanışan ama doğru bildiğini söylemekten de geri durmayan destan şiirlerin koca yürekli şairidir Ahmed Arif.
Zaten büyük hayrandım ona , sevdasına ve sevgisine sahip çıkışına da hayran oldum .
Kitap 1954-1959 yıllarında Leyla Erbil e yazdığı mektuplardan oluşuyor. Okudukça bu özel mektupların kitap haline getirip -getirilmemesi konusu düşündürdü beni , sanki onun anısına ,sevdasına saygısızlık olduğunu dusundugum anlar oldu. Ama kendini halkına adamış bunun için büyük bedeller ödemiş bu büyük şairi daha yakından tanınmaya bizlerin de hakkı vardı. O yüzden iyiki Leyla Erbil o mektupları yıllarca saklamış ve iyiki 2013 de kitaplastırılmış.
Ve tabi iyiki ben de o büyük sevdaya şahit oldum . Keşke okusanız :)
keyifli okumalar...Sevda
10/10
2023 124. kitabı
Ahmed Arif
Sevdanın şairi,
Hasretin şairi ,
Anadolunun şairi ,
Yigitligin şairi ,
Direncin şairidir...
Şiirlerinde halka yapılan haksızlıklara karşı , duruşu sebebiyle daha üniversitenin birinci yılında hapse atılıp işkencelerle tanışan ama doğru bildiğini söylemekten de geri durmayan destan şiirlerin koca yürekli şairidir Ahmed Arif.
Zaten büyük hayrandım ona , sevdasına ve sevgisine sahip çıkışına da hayran oldum .
Kitap 1954-1959 yıllarında Leyla Erbil e yazdığı mektuplardan oluşuyor. Okudukça bu özel mektupların kitap haline getirip -getirilmemesi konusu düşündürdü beni , sanki onun anısına ,sevdasına saygısızlık olduğunu dusundugum anlar oldu. Ama kendini halkına adamış bunun için büyük bedeller ödemiş bu büyük şairi daha yakından tanınmaya bizlerin de hakkı vardı. O yüzden iyiki Leyla Erbil o mektupları yıllarca saklamış ve iyiki 2013 de kitaplastırılmış.
Ve tabi iyiki ben de o büyük sevdaya şahit oldum . Keşke okusanız :)
keyifli okumalar...Leylim Leylim - Ahmed Arif
Bu kitap, karşılıksız bir aşkın ve büyük bir sevginin mektuplarıydı. Tek taraflı da olsa, içinde aşk taşıyan her duyguya saygı duymak gerekir. Mektuplar, geçmişte yaşanmış en samimi duyguların bellekleridir. Leylim Leylim, Ahmed Arif’in 1954-1957 yılları arasında, büyük bir aşkla bağlandığı Leyla Erbil’e yazdığı mektuplardan oluşur. Ne yazık ki, Leyla Erbil’in Arif’e yazdığı mektuplar günümüze ulaşmamıştır. Bu yüzden bu aşkı yalnızca Ahmed Arif’in gözünden, onun kaleminden tanıma şansımız oluyor. Belki de bu eksiklik daha iyidir. Çünkü Erbil’in bu aşka hiç karşılık vermemiş olmasını mektuplarında görmemiz, bizleri daha da üzebilirdi.
Leylim Leylim, yalnızca bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir şairin iç dünyasına, yaşadığı dönemin siyasi ve toplumsal baskılarına da tanıklık eder. Ahmed Arif’in dili sade, süssüz ama yürektendir, kelimeleri içimize işler. Bazı yerlerde duyguların yoğunluğu ve yaşadığı öfke nedeniyle küfre de etmiştir ama tüm bunlar içtenliğinden bir şey eksiltmez, aksine gerçekliğini artırır. Arif, düşüncelerinden ve “33 Kurşun” adlı şiirinden ötürü yargılanmış, hapis yatmış, bir dönemin devrimcilerine uygulanan işkencelerin merkezi olan Sansaryan Han’da ağır işkencelere maruz kalmıştır.
Mektuplar ilerledikçe, büyük bir aşk yavaş yavaş kabullenişe dönüşüyor. Ahmed Arif için sevilmekten çok sevmek daha ağır basıyor. Bu eser, yalnızca bir aşk mektupları değil, aynı zamanda bir adamın özlemini, yalnızlığını ve hayata karşı duruşunu anlatıyor. Bu kitabı okumak isteyenlere 
Hasretinden Prangalar Eskittim kitabını da tavsiye ederim. Bu eser Ahmed Arif'in yaşarken basılan tek kitabıdır. Bir çok kez basımı yapılmış harika bir şiir kitabıdır.
Ve
Ahmed Arif’in 1954-1957 yılları arasında, büyük bir aşkla bağlandığı Leyla Erbil’e yazdığı mektuplardan oluşur. Ne yazık ki, Leyla Erbil’in Arif’e yazdığı mektuplar günümüze ulaşmamıştır. Bu yüzden bu aşkı yalnızca Ahmed Arif’in gözünden, onun kaleminden tanıma şansımız oluyor. Belki de bu eksiklik daha iyidir. Çünkü Erbil’in bu aşka hiç karşılık vermemiş olmasını mektuplarında görmemiz, bizleri daha da üzebilirdi.
Leylim Leylim, yalnızca bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir şairin iç dünyasına, yaşadığı dönemin siyasi ve toplumsal baskılarına da tanıklık eder. Ahmed Arif’in dili sade, süssüz ama yürektendir, kelimeleri içimize işler. Bazı yerlerde duyguların yoğunluğu ve yaşadığı öfke nedeniyle küfre de etmiştir ama tüm bunlar içtenliğinden bir şey eksiltmez, aksine gerçekliğini artırır. Arif, düşüncelerinden ve “33 Kurşun” adlı şiirinden ötürü yargılanmış, hapis yatmış, bir dönemin devrimcilerine uygulanan işkencelerin merkezi olan Sansaryan Han’da ağır işkencelere maruz kalmıştır.
Mektuplar ilerledikçe, büyük bir aşk yavaş yavaş kabullenişe dönüşüyor. Ahmed Arif için sevilmekten çok sevmek daha ağır basıyor. Bu eser, yalnızca bir aşk mektupları değil, aynı zamanda bir adamın özlemini, yalnızlığını ve hayata karşı duruşunu anlatıyor. Bu kitabı okumak isteyenlere Hasretinden Prangalar Eskittim kitabını da tavsiye ederim. Bu eser Ahmed Arif'in yaşarken basılan tek kitabıdır. Bir çok kez basımı yapılmış harika bir şiir kitabıdır.
VeSevmenin bahanesi olmuyor·207 syf.·Edebiyat
10/10
Beğendi
·2024 14. kitabı
Ahmed Arif'in Leylasına yazdığı mektupları defalarca okusamda doyamadığım "Leylim Leylim". Bence istisnasız her okurun okuması gereken bir kitap.
Ne kadar güzel sevmiş. Her şeye rağmen sevdasından aşkından vazgeçmemiş. Leyla Erbil; saf, tertemiz, masum duygularla sevilmiş çok şanslı bir kadın. İtirafım olsun bu kitap benim kıskançlığım, ben hiçbir zaman böyle bir sevgiye sahip olamam herhalde.
Bir insanın gelmeyeceğini bilerek beklemek, sevilmediğini bilerek sevmek... Ben bu kitabı her okuyuşumda birçok yerde ağlarım öyle içime işlerki gözümden akmadan yüreğimden atamam. İçime bir hüzün bırakır. O Leylasının hasterine sarılmış, yokluğunu bile sevmiş.
Ahmed Arif'in Leyla Erbil'e duyduğu imkansız aşkı ve dönemin siyasi ve toplumsal olaylarına dair düşünceleri birlikte yansıtılmış. Biraz kaba ama o kadar doğal içten bi üslûpla kaleme alınmışki kalbi taşlaşmış insanlara bile aşkı anlatabilir. Aşkı platonikti ama ben ondan öğrendim aşkı.
Çok uzattım galiba:(
Alıntı
"Bilir misin, 'canım' dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep."
"Mezara kadar götüreceğim tek sevdasın. Bunu unutmamanı istiyorum." (bu cümle üzerine ne söylenebilir ki?)
"Kalem tutan ellerine kurban olurum. Yaz Ahmet kuluna iki satırcık."
"Kimselere mecbur olmadım, olmam da. Yiğitliğim ve rivayet olunan erkekliğim, bundandır… Ama senin mecburun olmak, beni hiç mi hiç küçültmüyor. Aksine yüceltiyorsun, İNSAN ediyorsun, yaşatıyorsun…"
" Ben bütün bu -belki de mânasız- iç sıkıntılarından senin var olduğunu hatırlayarak sıyrılıyorum."
"Üzme, zorlama kendini. Beni hiç sevmedin."
Ahmed Arif'in dizelerini okudukça aşık olmayanın bile aşık olası gelir. Dağa, taşa, toprağa bir de hiç gelmeyecek olan birisini... Sevdasını ne de güzel doğayla, emekle, alın teriyle harmanlayıp da sunmuş bizlere. Bu kadar güzel, çıkarsız, beklentisiz sevebilmek şiirin kendisidir zaten. Ahmed Arif şiirin de ötesine geçmiş dizelerinde. Herkes sever de zor olanı böyle güzel sevebilmektir...
Sevmek nedir?
Kaçımız biliyoruz ki bunun gerçek anlamını?
Bir çoğumuz
"Beni çok kıskanıyor demek ki çok seviyor" diyoruz.
Ya da
"Benim için; vurdu, kırdı, parçaladı, yaktı. Sevmese neden yapsın ki bunları?" diyoruz.
"Sevdiğinden beni dövdü" diyenlerimiz var arkadaş.
Bizler sevgiyi sevgiden bu kadar uzak terimlerin içine hapsettiğimiz sürece de sevmeyi de sevilmeyi de beceremeyeceğiz. İtiraf edin kendinize, hepimiz birer Leyla'yız Arif'leri görmezden gelen, duymayan, duyduğunu anlamayan...
Elbette kimse kimseden Ahmed Arif olmasını beklemesin. Ama sevginin ne olduğunu ve ne olmadığını da öğrensin artık.
Son olarak diyorum ki;
"Leyla olmak kolay da Arif olmak zor arkadaş"
Herkese keyifli okumalar.
Leylim’e dair
Bittiğine üzüldüğünüz kitaplar vardır.Benim için bu da onlardan biriydi..İki satır yazmak da ben istedim bu kitaba dair..İçerisinde bolca küfür ve argo barındırmasına rağmen doğallığı bozmadığından beni rahatsız etmedi.. Neticede yayımlanmak için yazılmamış bu mektuplar.. Hayatın içindeki siyasi olaylar ve duygular mevcut, olduğu gibi yayımlanması en doğrusu olmuş..
Her gün okumak bende bağımlılık yaptı.Muhtemelen yarın okumayacağım için boşluğa düşeceğim..
Çokça sitem etse de, Leyla’sına yazmaktan vazgeçmemiş Ahmet Arif..
Duygularını tüm içtenliği,gerçekliği ve aşikarca yazması samimiyetini okuyucuya geçiriyor.. Kah üzüldüm kah yine üzüldüm.. Lakin duyguyu bana öylesine geçirdi ki olayların içerisinde sanki onların arkadaşlarından biriymiş gibi hissettim kendimi..
Tekrar okumak isteyeceğim kitabı..
Aşkı, özlemi, samimiyeti,hüznü,çaresizliği çokça bulduğunuz ve bulacağınız bir eser..
“Özlemin ağzına kilit vurmak zor, susturamasan bile dalga geçebilir, ciddiye almayabilirsin.Bunu yap bari.”( syf. 46)
“Bu, beşinci mektubum. Yine 5-1 mağlubum. Benim de mağlup olmam mukaddermiş meğer. Niye yazmıyorsun hayatım? Canevim, en aziz, en sevgili ve en bir tanem? Bu, “sen” değilsin. Kendini topla, yine “sen” ol. Hemen geleyim mi? Sana ah, bir şeyler yapabilsem, bütün derdim bu şimdi.
Şahsî dertlerimi, hastalığımı hep unuttum, bir kenara attım.”( syf. 36)
“Dellenicem Leylim. Bir dellensem gerisi önemsiz belki. Ama bunun sanısı korkunç. Böyle şey olabilir mi? Bir canda iki can yaşamak. Mutlak bir çözüm yolu var bunun. Anlat bana. Senden bir şeyler ummak... Umutların en olmazı da bu belki.Saçmaladım gene.” (syf.66)
Beni benden alan bir kitap..·207 syf.·Edebiyat
10/10
2021 48. kitabı
Ah, ne duygulu ne müthiş mektuplardı.. Etkisinden kurtulmak için sanırım birkaç gün lazım. Kimi yerinde çok duygulandım kimi yerinde vay bee! dedim çok kıskandım kimi yerinde ise çok kızdım. Keşke argo, küfür olan yerler mektuplara eklenmeseydi de daha nahif mektuplar olsaydı diye düşünmeden de edemedim. Bunlar dışında Ahmet Arif'in sevdası, karşılıksız aşkı, dostluğu, şiiri ve o dönem yaşadığı siyasi sorunları içeriyor. Bu açıdan bizlere iyi bilgiler veriyor. Günümüz vıcık vıcık ilişkilerine kıyaslarsak ne kadar da değerli bir aşk.. Hüzün veriyor, insanı uzaklara götürüyor. Tam bir aşk adamıymış Ahmet Arif. Çok isterdim Leyla Erbil'in mektuplarının da bulunmuş olmasını. Bu cümleleri yazdıran kadın da sıradan değildir elbette ama üstadın da dediği gibi zalımmış. :) Onun da mektuplarını okumak fena olmazdı. Kim bilir ne hislerle ne duygularla karşılık vermiştir. Nasıl karşılıksız kalabilmiş o da merak ettiğim bir konu. Cümleler ne kadar kıymetli olsa da demekki insan hissedemeyince edemiyor işte. Bu durumda Leyla Erbil'e sitem etmek pek de yersiz olur. Buna rağmen dost kalıp ümit vermeden mesafesini de koruyabilmiş bir kadın mektuplardan anladığım kadarıyla.
Ahmet Arif'in sevgisi gibi saf sevilmek, hiçbir zaman nasip olmayacak sanırım, oturup buna üzüleyim :D
Derin derin anlamlı cümlelere kalbimi bıraktım.. Kimi satırları defalarca okudum. Zaten farkındayım biraz fazla alıntı yaptım :) Ve daha alıntı olarak paylaşmadığım birçok yerinin altını çizdim, notlar aldım. Değerli insanlara hediye edilebilecek en güzel kitaplardan.. Hüzün, gerçek aşk, samimiyet arıyorsanız bu mektuplar tam o şekilde. İş Bankası yine harika iş çıkarmış. Kitabın kapağından baskısına her şey çok güzel. Sayfalarda mektupların orijinaline şekline de şahit olmak güzeldi. Velhasıl birçok şeyiyle
Aşk Tapmak mıdır ?
Kitap Ahmet Arif'in Leyla Erbil'e yazdığı aşk mektuplardan oluşuyor. Ahmet Arif Leyla'ya deli gibi aşıktır fakat Leyla'sında bunun bir karşılığı hiç olmadı. Ahmet Arif hep tek taraflı sevdi Leyla'sını ki mektuplaşmalar sırasında Leyla başka biriyle evleniyor. Tabi bu Ahmet Arif'in aşkından hic bir sey kaybettirmiyor başlıkta da belirttiğim gibi Aşk gerçekten bir tapma mıdır ? Ahmet Arif Leyla'ya tamamıyla tapıyordu ve onu resmen ilahlaştırmış ( ÖRN: "Tanrı gibi değil, Tanrı kavramını Leylâ gibi seviyorum" ya da "Allah gibisin" gibi cümlelerde görüldüğü gibi. Gercekten aşk bu mudur birine tapmak mıdır ki karşımdaki insandan hiçbir karşılık görmediğin halde hatta bazı mektuplara Leyla'nın Ahmet Arif'e hakaret ettiği Ahmet Arif'in sürekli yazması aşkını söylemesinden sıkıldığı görünüyor. Tabi Leyla Erbil'in yazdığı mektuplara da ulaşılabilseydi net olarak nasıl karşılık verdiğini görebilirdik.
Şunu da çok merak ediyorum Leyla Ahmet Arif'in aşkına karşılık verseydi bu kadar çok sever miydi? Yoksa bu aşkı bu kadar ilahlaştıran bu aşkın imkansız olması mıdır ?
Ahmet Arif’in sevgisinin yüceliğinden bahsetmek istiyorum sadece. Bir insanın gelmeyeceğini bilerek beklemek. Sevmediğini bilerek sevmeye devam etmek. Kendini boş verip sevdiği için yaşamak. Sevdiğini düşünebildiği için kendini şanslı görmek. Görmeden, dokunmadan çok sevmek...
Bütün bu umutsuz duyguların içerisinde bizim göremediğimiz umudu görmek seni nasıl güzel insan yapıyor anlatamam.
Tek canı sağ olsun da, yel essin kokusu gelsin. Cümlesiyle yaşamak senin ki..
Benim için çok farklı bir deneyim oldu. Sevmek istedikten sonra hiçbir şey bahane olamazı gösterdin, bir kere bile kavuşmamışken, hem kavuşma ümidini yitirmemek hem de Leylasının kararına saygı duyarak gelmeyeni sevmeye devam etmek. Zalımsın Leyla.
“LEYLİM LEYLİM…”Mektuplar
“Leylim”; sevdiğin insana hem adıyla hem de sahiplenmeyle konulan bir takma ad. Öyle güzel bir ad ki bu, içerisinde tüm duyguları barındırmış. Bazen Ahmed Arif Leyla’sına 3 dili birleştirerek ‘Lalikom’ demiş, bazen ‘nicesin dılemın?’..
Ahmed Arif’in doğum gününde bugün, bu Nisan ayında okumaktan keyif aldığım kitabını yorumlamak istedim.
Eser; Ahmed Arif’in 1954-1959 yıllar arası Leylasına yazdığı mektupların bir derlemesi. Mektup olarak geçiyor ama, okuyunca bir insanın tüm duygularını yaşayıp onu derinden hissedeceksiniz.
Kitap, Ahmed Arif’in sürgün günlerini, yaşadığı siyasi baskıyı ve içsel dünyasını da anlatıyor..
Mektuplarının yayımlanış öyküsü ise biraz karışık. Leyla Erbil ilk başlarda mektupların yayımlanmasını istemeyip, ‘ben öldükten sonra yayımlansın’, demiş. Aynı zamanda çıkacak dedikodulardan da sanki çekindiğini belirtmiş. Daha sonra editör bir davette Arif’in oğluna mektupların varlığından bahsedince, oğlu mektupların yayımlanmasını ister.
Bu mektuplar daha sonra Leyla’dan istendiğinde, kendisi önce reddeder. Gel zaman git zaman Leyla mektupları yayımlamaya karar vermiş, ancak kitap basıldığında göremeden vefat etmiş. Hatta ölmeden kitabın yayımlandığını görmek istediğini de belirtmiş..
Arif; deli gibi aşık olduğu kadına sayfalar dolusu mektup yazarken, Leyla ise dostluk sınırını çizmiş. Sonraki açıklamalarında Leyla, ‘Benim tarafımda aşk yoktu, yalnızca dostluk vardı’ demiş. Leyla bu aşka hiç olumlu karşılık vermemiş, olumsuz da vermemiş. Ahmed ise Leyla’nın kararına saygı duyarak bu sevilmediği durumunu kabullenmiş.
Bu sessizlik, bu umursamamazlık, bu cevap vermeme, bilip de bilmeme hali bir noktadan sonra dayanılmaz oluyor. Leyla kendisi de yazmış şaire, ama o cevap mektupları maalesef kayıp.
Onları okuyabilseydik, neden böyle yaptığını
Yazar Hakkında
Ahmed ArifYazar · 5 kitap
21 Nisan 1927'te Diyarbakır'ın Hançepek semtindeki Yağcı Sokak 7 no'lu evde dünyaya geldi. Babası Rumeli'den Kerkük'e görevli gelmiş bir Türk aileye mensup gelen ve o yıllarda Osmanlı Devleti hizmetinde memur olarak çalışan Arif Hikmet, annesi Sare Hanım ise devrin ulemasından Şeyh Abdülkadir Cibrali'nin kızı olan Erbilli bir Kürt'tür. Sekiz kardeşin en küçüğü idi. Asıl adı Ahmet Hamdi Önal'dır. "Ahmed Hamdi" dedesinin adı; yazın hayatında kullandığı "Ahmed Arif" ismindeki "Arif" ise babasının ön adıdır.
Babası Arif Bey sivil hayatta en son Siverek'te nahiye müdürlüğü görevinde bulundu. Çocukluk yılları Siverek ile babasının vekaleten kaymakamlık görevinde bulunduğu Harran'da geçti. Siverek'te o sıralarda şehirde ağırlıklı olarak konuşulan dil olduğu için Zazaca'yı, Karakeçi'de çoğunlukla Kürt aşiretleri olduğu için Kürtçe'yi, Harran'da Arapça'yı öğrendi. Annesini 1929 yılında kaybetti. Onu, üvey annesi Arif Hanım büyüttü.
İlkokulu Siverek'te, ortaokulu Urfa'daki ablasının yanında okudu. Lise öğrenimine parasız yatılı öğrenci olarak Afyon Lisesi'nde devam etti. Bu okulda edebiyat bilgisini artırmak için iyi bir ortam buldu. Afyon Lisesi’nde öğrenciyken yazdığı şiirlerin ilki, Afyon Halkevi dergisi Taşpınar’ın Kasım 1942 tarihli 94'üncü sayısında yayınlandı. 1943 yılında liseden mezun oldu.
Liseyi bitirdikten sonra bir süre Uşak'ta ağabeyi Muhammed Necati'nin yanında kaldı. Babasının emekli olup Diyarbakır'a yerleşmesi üzerine Diyarbakır'a gitti. Ardından askere giden Ahmed Arif, Riva'da yedek subay olarak yaptığı askerlikten 11 Mart 1947'de terhis oldu. Yükseköğrenimi için Ankara'ya gitti. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi felsefe bölümüne kaydoldu, ancak mezun olmadı. Faruk Nafiz, Ahmed Muhip, Ahmed Hamdi, Cahit Külebi, Behçet Necatigil gibi o dönemin ünlü şairlerinin etkisinde şiirler yazdı. İnkılapçı Gençlik ve Meydan dergilerinde yazdığı şiirlerle adını duyurdu. Özgün şiirsel yapısını yansıtan şiirleri 1948’de yayımlatmaya başladı. Attilâ İlhan’ın düzenlediği ve Varlık dergisinin yayımladığı Şiirler-1948 adlı antolojide yer alan Rüstemo başlıklı şiiri ilk şiiri kabul edilir.
1948 yılında Dışişleri Bakanlığı'nın açtığı sınavı kazandı; ancak yurtdışında gönderileceği sırada Palmiro olarak bilinen bir şiiri nedeniyle gözaltına alındı. İtalyan komünist önder Palmiro Togliatti'nin öldürülmesi üzerine yazdığı, henüz ham durumdaki bu şiirin müsveddeleri çalınıp çoğaltılması ve nüshaların bir arkadaşının evinde bulunması; kimi arkadaşlarının yargılanmasına, Ahmed Arif'in ise karakolda ifade verip serbest bırakılmasına neden olmuştu. Ahmed Arif, bu gözaltı nedeniyle işe alınmayınca Danıştay'a başvurdu ve Merkez Bankası'nda bir işe yerleştirildi. Bir yandan memuriyete, diğer yandan da eğitimine devam etti.
Şair, 1950 yılında Hürriyet gazetesinde okuduğu bir röportaj ile 1943'te Van'da gerçekleşen ve tarihe Muğlalı Olayı olarak geçen olayı öğrenince, bu olayı konu edinen bir şiiri yazdı. Bir ağıt olarak tasarladığı, hiçbir zaman yayımlamayı düşünmediği 33 Kurşun başlıklı şiir, çok kısa zaman içerisinde elden ele dolaşarak çok bilinen bir şiir halline geldi.
1950’de Türk Ceza Kanunu'nun 141'inci maddesine aykırı davranmak savıyla, 1952’de gizli örgüt kurma savıyla iki kez tutuklandı. Tutukluluğu sırasında Ankara'dan İstanbul'a götürüldü ve Sanasaryan Han'da işkenceye maruz kaldı. 38 aylık tutuklu kaldıktan sonra yapılan yargılama sonunda iki yıl hapis ve sekiz ay Urfa’da gözetim altında tutulma cezası verildi. Bu cezayı yargılanmadan önce fazlasıyla çektiği için 7 Ekim 1954'te tahliye edildi. Sekiz ay kamu gözetimi altında tutulma cezasının Urfa yerine Diyarbakır olarak değiştirilmesini sağlayarak kız kardeşinin öğretmenlik yaptığı Diyarbakır'a gitti, bir tuğla ve kiremit fabrikasında katip olarak çalıştı. Kamu gözetimi cezasını tamamladıktan sonra Ankara'ya döndü. 1954-1959 arasında platonik aşkı Leyla Erbil'e mektuplar yazdı.
Yükseköğrenimini tamamlama imkanı bulamayan Ahmed Arif, 1956’dan itibaren Medeniyet, Öncü ve son olarak da Halkçı gazetelerinde redaktör olarak çalıştı. 1967 yılında Ankara'da tanıştığı Aynur Hanım'la evlendi, 1972 yılında oğlu Filinta dünyaya geldi. Uzun süre TKP Ankara il komitesi için çalıştı.
1960'larda Fikret Otyam'ın röportajlarına Ahmet Arif’in şiirlerinden bölümler eklemesiyle ünü yayıldı. Şiirlerinin toplandığı tek kitabı Hasretinden Prangalar Eskittim 1968'de yayımlandı. Şairin tek kitabı olan bu eser, çok yoğun bir ilgiyle karşılandı; altmıştan fazla basımı yapılarak Türkiye'de en çok baskısı yapılan şiir kitapları arasına girdi. Ahmet Kaya, Cem Karaca gibi sanatçılarca birçok şiiri bestelendi. Hasretinden Prangalar Eskittim'den sonra hiç şiir yayımlamadı, hatta yazmadı.
Ahmed Arif, 1977 yılında gazetecilikten emekli olduktan sonra yaşamını Ankara'da sürdürdü. Cemal Süreya, Canip Yıldırım, Cemalettin Ünlü, Muzaffer Erdost, Nedret Gürcan, Adnan Binyazar ve aile yakınları dışında kimse ile görüşmedi. Ölümünden kısa süre önce yakınlarına, ikinci bir kitap basımı için şiirlerinin hazır olduğunu, İstanbul'a giderek dikte ettireceğini ve yeni kitabının basılacağını söylediği bilinir. Fakat bu gerçekleşemedi. Yıllar boyu gazete ya da dergilere demeç vermeyen, açıklama bulunmayan Ahmet Arif, 1989'da şair ve gazeteci Refik Durbaş ile mülakat yaptı. Bu söyleşi, önce Cumhuriyet gazetesinde yayımlandı, sonra kitap haline geldi. Daha önce ikinci şiir kitabının adı olacağını duyurduğu Kalbim Dinamit Kuyusu, bu söyleşi kitabının adı oldu. Şair, Ankara'daki evinde 2 Haziran 1991 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi.
Ahmed Arif’in Cemal Süreya’ya yazdığı mektuplar, 1992 yılında kitap olarak yayımlandı. Şairin, Hasretinden Prangalar Eskittim'e almadığı şiirleri, 2003 yılında Yurdum Benim Şahdamarım başlıklı kitapta toplandı. Leyla Erbil'e yazdığı aşk mektupları, 2013 yılında Leylim Leylim başlığıyla kitaplaştırıldı.
Edebi Eleştiri
Ahmet Oktay'ın Karanfil ve Pranga (Istanbul: Metis Yayınları, 1990) adlı çalışması Ahmed Arif şiiri üzerine yapılmış en detaylı çalışma olarak kabul edilir.
Ayrıca, Muzaffer İlhan Erdost'un 'Üç Şair' adlı kitabında da, Ahmed Arif şiirinin yorum ve çözümlemeleri bulunmaktadır.
Adiloş Bebe adlı şiiri Cem Karaca , Moğollar ve Grup Kızılırmak tarafından şarkı yapılmıştır.
Şiir kitapları
Hasretinden Prangalar Eskittim. (Everest yayınları, ISBN 975-297-021-4, 57. basım, 2006);
Yurdum Benim Şahdamarım (Everest yayınları, İstanbul, Kasım 2005, 5. Basım, ISBN 9789752891036)
Hasretinden Prangalar Eskittim (1968-2008 40. Yıl Özel Basımı), İlk Basım: Mart 2008, Metis Edebiyat
Şiirlerinden bazıları
Akşam Erken İner Mahpushaneye
Anadolu
Ay Karanlık
Sen Hep Şerefinle Yaşarsın Baba
Bu Zindan Bu Kırgın Bu Can Pazarı
Diyarbekir Kalesinden notlar ve Adiloş Bebenin Ninnisi
Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden
Hasretinden Prangalar Eskittim
İçerde
Kara
Karanfil Sokağı
Leylim Leylim
Merhaba
Otuz Üç Kurşun
Sevdan Beni
Suskun
Unutamadığım
Uy Havar!
Vay Kurban
Yalnız Değiliz
Kara
Bestelenen şiirleri
Ay Karanlık: Ahmet Kaya - Maviye Çalar Gözleri
Ay Karanlık: Cem Karaca - Ay Karanlık
Diyarbekir Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebe: Cem Karaca - Adiloş Bebe
Diyarbekir Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebe: Grup Yorum - Adiloş Bebe
Diyarbekir Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebe: Kızılırmak - Adiloş Bebe
Diyarbekir Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebe: Moğollar - Adiloş Bebe
Hasretinden Prangalar Eskittim: Ahmet Kaya - Hasretinden Prangalar Eskittim
Hasretinden Prangalar Eskittim: Suavi - Hasretinden Prangalar Eskittim
İçerde: Rahmi Saltuk - Dağlarına Bahar Gelmiş Memleketimin
Kara: Grup Ekin - De Be Aslan Karam
Otuzüç Kurşun: Cem Karaca - Otuzüç Kurşun
Otuzüç Kurşun: Grup Baran - Otuzüç Kurşun
Otuzüç Kurşun: Zülfü Livaneli - Kirvem
Otuzüç Kurşun: Fikret Kızılok - Vurulmuşum
Otuzüç Kurşun: Onur Akın - Otuzüç Kurşun
Sevdan Beni: Cem Karaca - Sevdan Beni
Sevdan Beni: Fikret Kızılok - Haberin Var Mı
Suskun: Fikret Kızılok - İki Parça Can
Suskun: Ahmet Kaya - Suskun
Suskun: Edip Akbayram - Suskun
Suskun: Alaaddin Us - Suskun
Unutamadığım: Cem Karaca - Unutamadığım
Unutamadığım: Grup Baran - Unutamadığım
Uy Havar!: Ahmet Kaya - Oy Havar
Vay Kurban: Cem Karaca - Vay Kurban
Vay Kurban: Grup Baran - Seni Sevmek Felsefedir
Vay Kurban: Grup Yorum - Gün Ola
