Senden ne istiyorum biliyor musun?.. Büyük bir sevgi, dopdolu bir aşk, her bir parçası başka bir sevgiyi oluşturan bir sevgi. Ben senden kendi sevgisiyle hayattaki mahrumiyetlerime cevap vermeni istiyorum. Ben senin sevginde anne dostluğunu, baba sevgisini ve kardeşlerin ilgisini arıyorum. Ben senden bana sevgili olurken aynı zamanda bana yol gösteren bir baba gibi, sırlarımı saklayan bir anne gibi, beni teselli eden bir kardeş gibi olmanı istiyorum.
Perviz ben çocukluğumu hatırladığım vakit o zamanlar hiç kimse beni kollamazdı ve ben basit, bilgisiz bir çocuktum. Herkesi pençelerimle boğmak istiyorum. Şüphesiz eğer annem bana dikkat etseydi bugün etrafımı kapatan bu belirsizlik perdesi yok olur giderdi ve ben her şeyi anladığımı anlardım. Bu beni bir parça sakinleştirirdi.
Perviz ben... Benim seni unutamayacağımı unutma, unutmak demek benim ölümüm demektir. Birlikte sinemaya gittğimiz o son gecenin en tatlı hatırası hâlâ ruhumda bakidir ve ben zaman zaman seni ve sohbetlerini hatırlayınca tüm sıkıntı ve eziyetlerimi unutuyorum. Bir an için kendimi çok mutlu buluyorum. Keşke böyle geceler hep yapılsa ve biz birlikte mutlu bir hayat kurabilsek.
Şiir ve mizahın birlikteliğini mektuplarda görüyoruz. Furuğ Perviz için şu beyiti yazmış. Şiirin kime ait olduğunu bilmiyorum.
"Sen benim benliğimdesin, ben senden bu kadar uzak
Ya Rabb gönlümle benim aramda, arasında ne kadar mesafe var"