Fakat yaralı aklım, henüz gidecek bir ülke bulamadığı için bana dönüyor şimdilik. Biliyorum ki, bu akıl beni bütünüyle terkedinceye kadar gidipgelenazizvarlık masalına kimse inanmayacaktır.
Ben sabahtan akşama odamdayım ve kendi işimle uğraşıyorum, dışarı çıkmayı da pek sevmiyorum ... Masası başında oturup okuyan. şiir yazan ve düşünen bir kadınım. Neden? Çünkü kendime ait olduğumu biliyorum. Artık kimsenin nefret ve aşağılama dolu gözleri üzerimde değil. Artık kimse bana bunu yap veya bunu yapma demiyor. Kimse beni kafasız bir çocuk olarak görmüyor. Ve ben kendim için. kendi benliğim ve varlığım için sorumluluk duyuyorum. bundan sonra yapabileceğim hatalar için kendimi affetmem. Halbuki. kendi kendime geçmiş hakkında düşündüğümde. asla kendimi suçlu hissetmiyorum.
Furuğ Ferruhzad
Okuyor musun ?
Okumalısın, sana yalvarırım !
Ciddi kitapları gündelik yaşamın bir parçası haline getirmenin değerini şimdi yeniden anlıyorum.
İnsan aklını ve sinir sistemini ancak böyle koruyabiliyor.