m
Mektup
134 üye · 24 yeni gönderiTakip
Mektuplar ve yazışmalar üzerine paylaşımlar.
İran Mektupları, Fransız bir yargıç, tarihçi ve politik düşünür olan 
Montesquieu'un Aydınlanma düşüncesinin önemli eserlerinden biridir.
Devlet, toplum, kültür, demografi vs. konuları çarpıcı anekdotlarla işleyen bu hiciv, ilk kez 1721 yılında roman olarak yayımlanmış, Montesquieu’ye büyük ün kazandırmıştır.
İran Mektupları, dünyayı keşfetme arzusuyla Fransa’ya giden iki İran soylusunun mektuplarından oluşur.
Avrupa’da toplumsal eleştiri geleneğini güçlendirmiştir.
mektup roman türünün en önemli örneklerinden biri kabul edilir.
Felsefi düşünce ile edebiyatı başarıyla birleştirir.
İran Mektupları, yabancı bir gözün merakıyla yazılmış ama aslında insanın kendi toplumuna ayna tutan bir eserdir.
Montesquieu, mektupların sade dili içinde krallığı, dini ve toplumu sorgulayarak okuru düşünmeye zorlar. Romanın sonunda yükselen özgürlük çığlığı ise eserin asıl mesajını açıkça ortaya koyar:
İnsan, hangi coğrafyada olursa olsun, baskıya karşı özgürlüğü arar.
Sana bir mektup var! Yüz yıl kadar geçmişten gelmiş
Türk Edebiyatının nadide yazarlarının kaleminden çıkan mektupların derlendiği bu kitabı tanıtmaktan mutluluk duyarım efendim! Eski zamanın o naif ve tesirli sesini saklayan bu sayfalarda Ahmet Hamdi’yi daha yakından tanıyacak, Cahit Sıtkı’yla şiir üzerine sohbet edecek, Akif’le latifeleşeceksiniz.
Ediplerimizi fikirlerinden ziyade insanî ve edebi yönleriyle tanıtmak hedeflendiği için kitapta günlük hayattan bahseden sıcak bir üslubu taşıyan mektuplara yer verilmiş.
Enteresan bir tevafık, birçok mektup yeni yıl tebriki içeriyordu. Ben kitabı çok beğendim. Çok samimi ve hayatın içinden olması hoşuma gitti. Bazı yazarlar şaşırttı, bazılarına hayranlığım arttı, bir kısmını da ilk kez tanıdım. Ara sıra eski zamanı özleyenlere ve başka bir dönemin gençleriyle-yazarlarıyla muhabbet etmek nasıl olurdu merak edenlere tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Pandora’nın Kutusu’nda yazar 
Osamu Dazai’nin bizlere seslendiği edebiyat türü, günümüzde kullanılmayan, mazide kalan bir iletişim aracı: “Mektup”
Hani bazen diyoruz ya eskinin insanları ne kadar saygılı, düzgün Türkçe kullanıyor diye. İşte bunun sebeplerinden biridir mektup yazmak. Çünkü insanlar birbiriyle iletişime geçerken, yani birine mektup yazıp hal hatır sorarken edebiyat yapıyordu, sanat yapıyordu aslında. Günümüzde olduğu gibi “nbr, sa, jjjpuhaha, gibi anlamı olmayan, hatta kelime bile olmayan ifadelerle iletişim kurmuyordu eskiden insanlar. Halini hatrını anlatırken gününün tasvirini yapar, ailesinin hasletlerini yazıya döker, günlük nitelikli uzun mektuplar alınırdı kaleme.
Kitaplaşmayan türlü türlü mektup vardır ülkemizde ve dünyada sayfalarca. Çünkü iletişime geçmek zordu ve kimse mektubuna ben iyiyim senden naber diyip nokta koymazdı. Bir haftalık, belki de daha uzun bir süreci anlatan durum tasvirleri yapmak zorunda kalırdı. Edebiyat demode oldu, insanlar okusa bile sadece okudum demek için okumaya başladı, sosyal medyada hatta burada yani 1K’da çayla kahveyle kitap okurken fotoğraf paylaşmak için okuyormuş gibi yapmaya başladı, yazarlık vasfına sahip olma gibi bir gayret içinde olmayan kişilerin yazdığı kitapları okuya okuya edebiyatın böyle bir şey olduğu sanılmaya başlandı…
Bu yazdıklarımla kendimce mektubun önemini anlatmaya çalıştım. Yazar da bizlere duygu ve düşünceleri mektuplaşan karakterler yoluyla anlatmış bu kitabında. Genç insanların dilinden seslense de bizlere, cümlelerinde ölüm isteği ve umutsuzluk girdabı, en iyimser kitabı olarak adlandırılan bu eserde de yer almakta. Örneğin: “İnsan, ölümle tamamlanır. Yaşarken herkes eksiktir.” gibi. Bunun sebebini anlamamız için de yazarın özgeçmişini okumamız yeterli. Defalarca intihara teşebbüs etmiş,
PİRAYE'YE YAZILMIŞ BİR ÖMÜRMektup
Türk edebiyatında "aşk" denildiğinde aklımıza ilk gelen isimlerden biridir Nâzım Hikmet. Hele ki edebiyat tarihinde "aşklarıyla" iz bırakmış dev bir şair arıyorsak onun adını anmadan geçemeyiz.
Peki, Piraye'yle olan aşkı? Nâzım, Piraye'ye gerçekten aşık mıydı? Yoksa, sadece aşka mı aşıktı?
Nâzım'ın hayatından birçok kadın geçmiş olsa da en güzel şiirleri, en dokunaklı mektupları yazdığı kadın, Piraye'ydi.
Kitap, 782 sayfadan oluşuyor. İçerisinde Nâzım'ın 1933'ten 1950'ye kadar, yani tam 17 yıl boyunca Piraye'ye yazdığı, duygu yoğunluğu yüksek mektuplar var. Piraye, bu mektupları ceviz ağacından yapılmış bir tahta bavulda saklarmış. Bu küçük bavulu Nâzım yapmış ona.
Mektupların en güzel özelliği, şiirlerle süslenmiş olması. Ben okurken çok keyif aldım. Edebî anlamda fazlasıyla doyurucuydu. Fırsat buldukça dönüp dönüp tekrar okuyorum. Ve her seferinde birbirinden güzel, edebî değeri yüksek cümlelere rastlıyorum. Altını çize çize bitiremiyorum. Nâzım'ın üslubu, fazlasıyla akıcı. Şiirde olduğu gibi nesirde de pürüzsüz bir dili var.
Ayrıca, mektuplarda Nâzım'ın hapishane anılarına şahit oluyoruz. Dönemin Türkiye'sindeki sosyal ve siyasal durumlarla ilgili yorumlar bulunuyor. Nâzım, işçi sınıfının durumu, adaletsizlikler ve savaşlar gibi konulara da değiniyor. Bunun dışında mektuplarda günlük yaşama dair küçük ayrıntılar da var.
Mektuplarda Nâzım'ın Piraye'ye olan aşkından ziyade, Nâzım'ın Piraye'ye olan aşkını işleyiş biçimini seviyorum ben. Yani asıl ilgimi çeken ve beni cezbeden, duygusunu nasıl ifade ettiği. Zira, Piraye'yle evliyken gönlünün Münevver'e kayması ve Piraye'yi terk etmesi, sadakat konusunda bir eksikliği olduğunu gösteriyor.
Nâzım'ın aşkı güçlü fakat sadakati zayıftı. Belki de onu büyük şair yapan da bu sadakatsizliğiydi. Ya da kadınlardı,
Canım Aliye, Ruhum Filiz // Sabahattin AliMektup
Lütfen mektup yazma geleneğinin geri gelmesini istiyorum. Çünkü bu kitapta yazılan her mektup o kadar samimi ve içten dolu cümleler okudum ki, bana mektup yazılıp mektup yazmak istedim!
Eserde sevgililik, nişanlılık ve evlilik dönemlerinde eşi Aliye Hanım’a yazdığı mektupları görmekteyiz, keza kızına da yazdığı mektuplarda mevcut. Eşine yazdığı mektuplar Osmanlıca iken kızına yeni Türk alfabesi ile yazdığını görüyoruz. Bu da onun hem kültürlü bir birey olduğunu hem de ince düşünceli bir adam olduğu çıkarım yapmama sebep oldu.
Mektupların içeriğinde 
Sabahattin Ali’nin hayatından izler görmek çok güzeldi. Bu kadar nahif, bu kibar bir düşenceli yazarın halen nasıl katledilğini aklım almıyor. Zor bir hayat, geçim sıkıntısı, kapatılan dergileri onu buhrana götürse de, ben onun daha ömrü olsaydı eğer edebiyatımıza nice eserler vereceğine emindim. Maalesef ülkemizde meyve veren ağaç her zaman taşlanırdı.
Sabahattin Ali’yi her okuduğumda kendimi mutlu hissediyorum çünkü bana bunu yazdırdıklarıyla gösteriyor keza bu eseride ailesine ne kadar düşkün, iyi bir baba olduğunu sezinledim.
Ben de güzel duygular bırakan bu esere inceleme yapmadan geçemezdim.
Keyifli okumalar :)
Sabahattin Ali’nin hayatından izler görmek çok güzeldi. Bu kadar nahif, bu kibar bir düşenceli yazarın halen nasıl katledilğini aklım almıyor. Zor bir hayat, geçim sıkıntısı, kapatılan dergileri onu buhrana götürse de, ben onun daha ömrü olsaydı eğer edebiyatımıza nice eserler vereceğine emindim. Maalesef ülkemizde meyve veren ağaç her zaman taşlanırdı.
Sabahattin Ali’yi her okuduğumda kendimi mutlu hissediyorum çünkü bana bunu yazdırdıklarıyla gösteriyor keza bu eseride ailesine ne kadar düşkün, iyi bir baba olduğunu sezinledim.
Ben de güzel duygular bırakan bu esere inceleme yapmadan geçemezdim.
Keyifli okumalar :)GüzeldiMektup
Selam herkese bugün sizlere Babaya Mektup anlatacağım. Franz Kafka bu kitapta babasıyla arasındaki kopukluk ve soğukluğu, kabul göremeyişini, kendi fikir dünyasının ve gelişiminin üzerindeki baba figürünün etkisini anlatmış. Sanırım bu mektup babasına ulaşmamıştı hiç. Bi yerde öyle bişey görmüştüm ama bilmiyorum. İlgi çekici bi kitaptı. Birdaha Kafka okumicam demiştim ama denk geldi diye okuyayım dedim iyi yapmışım bence. Puanım 7.