Alışkanlıklarım değişiyor. Aç karnına tütün içiyorum artık! Denizi seyredeceğim yerde, çölü aratmayan ıssız ve uçsuz bucaksız manzarayı izliyorum. “İnsan hayatı ne garip” diye geçiriyorum içimden. Ne çeşitli hayatlar var. Kilometrelerce uzakta bir anne çocuğunu öperek uğurluyor okula, ondan ümitli. Büyüyüp ülkesine faydalı biri olacak. Onunda çocukları olacak, aynı özen ve düşlerle büyüyecek. Entelektüel, aydın biri olarak anılacak. Hayatı boyunca en kanunsuz işi belki bir, belki iki kez kırmızı ışık ihlali olacak. Ya da faturasını unuttuğu için uyarı almış olacak. Örnek aile, örnek vatandaş olacaklar. Ya burada? Çocuklar yalnızca kalabalık nüfus ve güç demek. Buranın oradan, oranın buradan haberi bile olmayacak çoğu zaman. Eşitlermiş gibi bilinecek.
Mektubunu ve resmini aldım. Sana çok teşekkür ederim. Resim fevkalade idi ve görülüyor ki sen, imkânlara malik olduğun zaman gayet güzel gülebileceksin. Ben seni hayatın müddetince güldürmeyi vazife telakki ederim.