Şedaraban / Nedret Kılıç
“Ben bir Etten Adam'ım. Yok olmam için Kardan Adam'ın aksine sıcak ve güneş değil, nefes ve yaşam lazım...”
Yazıyorum..
Yazıp yazıp siliyorum.
Kitabı bitireli dakikalar oldu ve ben içimdekileri hemen anlatmak istedim.
Anlatabiliyor muyum kesinlikle hayır.
O son nasıl olabilir..
Böyle bir sonu kim hayal edebilir. Kalbim orda kaldı ve sanırım uzun bir süre de kalmaya devam edecek.
Kitabı okumaya başladığımda sonu seni çok şaşırtacak dediklerinde en fazla ne olabilir ki diye düşündüm okurken az çok tahminde bile bulundum ama bunu asla hayal etmemiştim.
Bu öyle bir roman ki okumaktan çok hissedip yaşıyorsunuz. Her karakterin benliğinde yer almak, onlar gibi bakmak, yaşamak, hissetmek istiyorsunuz.
Ah Anton.. Lindsey.. ve Balkonlar.
Kornelyus’un Ezgisi’nden sonra yazarın dilini tanıdım, sevdim, ne yazarsa yazsın okurum dedim. Ama bu bambaşka bir yapıt.
Kornelyus’un devamı değil içinde Kornelyus’tan tanığımız isimler var fakat çok başka bir dünya.
Kitabın sonu , sonun başı..
Yazar farklı edebi türleri iç içe kullanarak öyle güzel işlenmiş ki tam anlamıyla kelimeler dans ediyor.
Yazarın anlatımına hayran kalmamak mümkün değil okudukça öğreniyor, öğrendikçe bırakmak istemiyorsunuz.
Yıllar geçse de unutamayacağım bir eser Şedaraban.
Elinize alıp ‘okuyayım da bir kenarda dursun’ diyebileceğiniz bir eser kesinlikle değil.
Ne yazılmıştı kitabın tanıtımında “İnsanın boşluğuna gelip onu sarsan çünkü tamda o boşluğu anlatan kurgusu ve içeriği ile ustalıkla yazılmış çok etkileyici bir roman” işte bu cümlenin eksiği var fazlası yok. Şimdiye kadar okuduğum en sarsıcı romanlardan biri.
Ve öyle kalmaya devam edecek.
Okuyun. Satırlarında kaybolacağınız bir yolculuk sizi bekliyor.
·
882 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.