Şimdiye kadar tek bir kelime konuşmadım. Neredeyse on bir yaşındayım, diyor Melody. Yürüyemiyor, konuşamıyor, tekerlekli sandalyeye mahkum. Hastalığının adı ikili kuadripleji yani beyin felci. Aynı zamanda Melody’nin fotoğrafik hafızası var ve kafası bir kamera gibi gördüğü her şeyi kaydeder. Bu kitapta Melody’nin kafasının içindeki sesi bizzat kendisinden dinliyoruz.
Melody kendinin ve yapabildiklerinin farkında. Kelimelerle arası çok iyi, hafızası kuvvetli. Fakat çevresindeki kişilere bakınca onlar gibi normal olmak istiyor işte bazen. Ah Melody, normal dediğin insanlar kim? Normal olmak nedir ve nasıl olunur ki? Empati yapan, önyargıdan kaçınan, sevgi dolu ve hoşgörülü olanlardır belki de normal olan. Her birey özeldir ve farklılıklarımız, engel olarak gördüğümüz şeyler bizi biz yapandır. Bunların farkına varıp herkese ve her şeye rağmen sınırlarımızı aşmak, aşmak ve aşmaktır yürüdüğümüz yolda.
Fiziksel engelinin zihnini de engellediğini düşünen ve önyargılarla ötekileştirmeye çalıştırılan Melody’nin başarı öyküsü sarsıcı ve hikayesinden çok ders alacağınız nitelikte. Bazen gülecek bazen kızacak bazen de üzülerek birçok duyguyu yaşayacağınız bu kitapta Melody’i çok seveceksiniz.
•
Hepimizin engelleri var. Sizinki nedir?
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.