Merhaba, nasılsınız? Umarım keyfiniz yerindedir. Bugün yepyeni bir kitap yorumuyla geldim. 💜
Bu kadar övgü alan bir kitabı okumaya başlarken acaba sevmem mi diye düşünmüştüm. Bazı yerlerde içimi karanlık sarmış olsa bile kitabı bitirdiğimde içime düşen o boşluğu kelimelerle anlatmam mümkün değil.
Herkese hitap eden bir kitap mı? Hayır. Değerli bir eser mi? Çok.
Bir iki karakter dışında herkesten nefret ettim bildiğiniz. Her satırda hissettiğim şeyleri size anlatabilmeyi çok isterdim ama okumanız gerek beni anlamanız için.
Aşkın nefrete dönüşmesinden çok aşkın bir deliliğe dönüşmesinin sonucuydu bu kitap benim için.
Kitapta Uğultulu Tepeler'in adı her anıldığında içim ürperdi, istemsizce lanet ettim oraya. Sevgi bu değil, olamaz.
Hareton en sevdiğim karakterlerden oldu bu kitapta. Kitapta sevgiye değecek nadir karakterlerden biriydi.
Nelly, Edgar ve Hareton benim için çok özel oldu.
Kitabın etkisinden uzun süre çıkamayacağımı biliyorum ve şimdi çalacak her şarkıda eminim ki bu kitap gelecek aklıma.
Olağanüstü bir eser... Müthiş bir anlatım... Karşınızda Uğultulu Tepeler.