Suç ve Ceza
Psikolojik tahlillerin fazlasıyla ön planda olduğu karakterlerin derinlemesine tahlil edildiği okura sanki oradaymış uzaktan olup bitenleri görüyormuş izlenimi veren bir kitap.
Yapıtın ana karakteri olan Raskolnikov ekonomik sebeplerle hukuk öğrenimini yarıda bırakmış bir genç.İçerisinde bulunduğu zorluklar ve sıkıntılar bundan da önemlisi ve onu meşgul eden temel sorun kim olduğunu sıradan, topluma uyan bir kişi mi yoksa toplumu yönlendiren bir deha mı olduğunu bulmaya çalışması olayların başlangıç noktasını oluşturmakta.Raskolnikov İnsanları sıradan insanlar ve olağanüstü insanlar olarak gruplandırır ve kendisinin olağanüstü insanlar grubuna dahil olduğunu böyle kişilerin birtakım engelleri aşmaktan çekinmeyeceğini düşünür bu sebeple eşyalarını rehin olarak bıraktığı kocakarıyı aşılması gereken bir engel olarak görmekte onun öldürülmesinin pek çok iyi sonuç doğuracağını düşünmektedir.Düşüncelerini kanıtlamak için harekete geçer hem rehinci kadını hem de beklenmedik bir şekilde ortaya çıkan kadının kızkardeşini öldürür.İşlediği bu cinayet onda bunalımlı bir hal meydana getirir. Aylar boyu süren hastalıklı bu ruh hali sürekli sayıklamaları doğru düşünememesi aniden sinirlenmesi vücudunun seyirmesi gibi birtakım değişiklikler kendi farkında olmasa dahi diğer insanların dikkatini çekmektedir.Ayrıca sürekli olarak insanlardan tiksindiğini nefret ettiğini vurgulaması onun kendini diğer herkesten farklı bir noktada gördüğünü açıklar nitelikte.Cinayetten sonraki bu hastalıklı ruh hali olağanüstü insan teorisini gerçekleştiremediğini görmesine sebebiyet veriyor yine de etrafındaki olaylara kayıtsız kalmayarak bunlara çözüm arıyor ancak ailesinden ve toplumdan gitgide uzaklaşarak yalnızlaştığı fark ediliyor.
Nihayetinde suçunu itiraf ediyor ve kürek mahkumluğuna çarptırılıyor bu olayın insanlar tarafından niçin bir cinayet olarak nitelendirildiğini anlamakta güçlük çektiğini ve yaptıklarına hiçbir zaman pişman olmadığını görüyoruz onu tekrardan kendine getiren unsur ise yine güçlü bir duygu olan aşk.Sadece raskolnikov değil yan karakterlerde ayrıntılı bir şekilde işleniyor ve çarpıcı betimlemelere yer veriliyor.
Dikkatimi çeken bir nokta ise Dostoyevski’nin bu kitabında Peygamberimiz Hz.Muhammed(sav)’den bahsetmesi.İslama ve Peygamberimize yönelik olumlu duygular beslemediği ilk bakışta fark ediliyor.Her ne kadar yapıt dünya çapında bir eserde olsa yazar bu şekilde bilgisizce suçlamalarda bulunmaktan çekinmiyor.Kanaatimce okuyucunun bu noktalarda dikkatli olması gerekmekte.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.