Gördü. Tehlikesini gördü görülmenin. Ölmeye başlıyordu övgüden hoşlanınca ruh. Bu yüzden şehirdeki ölüler mezarlıktakilerden çoktu," Bilinmemek" ganimet bilinmediğinden ah! Maden ki râvîlik tacında şöhret, madem ki itibar etmede halk, kaçmalı yalınayak, aldırmadan kınamalara. Ah, nerede hırs ve tamahtan arındırılmış kalp! Nerede hüzün,bulunduğu yere kimseyi sokmayan padişah, Gizlesin açığa vurmak için kendini. Mevlâna'nın kitaplarını su, Bişr'in kitaplarını toprak.