Öncelikle Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı bu. Beyoğlunun en güzel abisi Nevzat başkomiserin gözüyle ilerliyor hikayemiz. Kitapta akıcı ve sade bir dil kullanmış yazarımız. Okurken keyif almadım desem yalan olur. Bizzat olayların içinde hissettim. Katili bulmak için Nevzat başkomiserle beraber düşündüm, Ali'yle beraber sinirlendim.
Kadınları travesti veya konsomatris diye dışlamadan savunması çok iyiydi. Hepimizin başına aynı şey geliyor ve hepimiz insanız. Fakat hoşuma gitmeyen bir nokta vardı. Kitapta gereksiz yere sürekli gezi olayından bahsedildi.Cok fazla bahsedildi hemde. Devleti kötüledi. Eleştiri olarak haklı yerleri olabilirdi fakat eleştiri yapmak yerine bizzat gizlemeden devleti kötüleyip eylemler yapan Nazlı hanımı yüceltti. Bir de Civan öğretmen denen dağdaki bir terorist var. Onu iyi biriymiş gibi gösterdi. Bir teröristi sanki barışı savunan harika bir insanmış gibi empoze ediyor. Yaptığı şeyleri, düşüncelerini zalimden ziyade âlim gibi göstermiş. Bunlar hoş şeyler değildi. Bir terörist ne olursa olsun teröristtir. Asla barışçıl bir düşüncesi olamaz. Devleti kötüleyip Civan'ı övmemeliydi. Devlet bir teröristten daha yücedir. Bunlardan bahsetmesi kitabın tadını kaçırdı. Durağanlık kattı kitaba. Bu ayrıntılar olmasaydı kitap gerçekten harika olabilirdi. Onun dışında katilin kabullenişi çok hızlı oldu. Orası biraz yavan kaldı. Yani tüm aramalar uğraşlar boşaymış gibi hissettim. Pat diye bir sayfaya sığdırıvermiş. Yani katili güzel saklamış yazarımız fakat bu şekilde bulmaları olmadı bence. Sanki çok uzadı hemen son verelim der gibi ortada kaldı.
İlginç bir kitapti benim için. Herşeye rağmen bir solukta okudum. Dediğim gibi o gereksiz teröristi ve gezi olayını bu kadar abartmasaydı daha farklı olabilirmiş.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.