Sonunda kitabı bitirdim ama aman Allahım nasıl bitirdim! İlk 200 sayfayı ite kaka acaba bir yere bağlanacak mı diyerek kalan 280 sayfayı 1 günde satırlar üzerinde göz gezdirerek sayfaları atlaya atlaya bitirdim. Tamam finali anladım. Burası iyi. En azından bir final var. Önceki okuduğum kitapta o da yoktu. Ah bizim güzel başkarakterimiz Zehra.. Çalışkan,disiplinli,içinde kendimden parçalar bulduğum Zehra yerin bende ayrı kalacak. Okuyucular için söylemeliyim ki kitap çok ağır ilerliyor. Genel olarak konusu Konstantin otelin de düzenlenen organizasyonda ki misafirlerin kısaca özellikleri ve yaşantılarından bahsedilmiş. Kiminin doğduğu andan o masaya gelene kadar ki süreci kiminin masadan kalktıktan sonra ne zaman ne şekilde öleceği. Davetlilerin, garsonların kısaca herkesin birbiri hakkında ne düşündüğü tek tek üşenilmemiş yazılmış. Haliyle kitap 480 sayfayı bulmuş. Yazar karakterler aracılığıyla kendi düşüncelerini ince nüktelerle ustalıkla aktarmış. Hepsi için okurken "Doğru! Evet, doğru.." diyorsunuz. Kitabı okurken enteresan bir şey yaşadım. Kendim sanki o kitaptaki karakterlerden biri oldum ve anda yaşadığımı aynı an iç sesimle okudum. "Kafeden çıktığında avuçlarındaki sıcaklığı hissediyordu. Kalbinin sesi kulaklarını tıkıyordu. Hızlı adımlarla yürürken elini cebine attı ve telefonunu çıkardı. İçinden koşmak geliyordu. Akşam karanlığında kendi nefesinin soğukta nasılda buharlaştığını görebiliyordu." Şeklinde aynen o an ne yaşadıysam içimden bu şekilde geçirdim. İlk kez bir kitap böyle bir etki yaptı bende. Bilmem başka okuyanlarda ya da okuyacaklarda da aynı etkiyi uyandırır mı?
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.