Düşüncesinden Ancak Yazarak Kurtulabilen Bir Yazar'ın EseriEdebiyat
Kim yazar? Yazmaktan başka çaresi olmayan insan yazar! Victor Hugo isimsiz olarak 26-27 yaşlarında yazdığı bu kitabının ilk baskısında bunları yazmaktan başka çaresinin olmadığını şu sözlerle söylemiştir:
"Kitabın kaleme alınış nedeni iki türlü anlaşılabilir. Söz konusu olan ya bir bahtsızın son düşüncelerini karaladığı irili ufaklı bir tomar sarı kağıdın bulunup kaydedilmesi ya da bu talihsize rastlayan bir adamın, bir filozofun, bir şairin zihninde takıntı halini alan, bütün benliğine hakim olan, daha doğrusu bütün benliğine hakim olmasına izin verdiği idam düşüncesinden onu ancak bir kitaba dönüştürerek kurtulmasıdır."
Şimdi aklımıza dünyanın en kötü suçlusunu getirelim. Yine de yazarın bize sunduğu empati dünyasına girebilecek miyiz? Bu kadar sarsılabilecek miyiz? Üzülebilecek miyiz? Korkabilecek miyiz? Ya da Taksim meydanında bir çok suçluyu dar ağacı kurup sallandırmak isteyen halkımız gibi Greve meydanında da bir suçlunun infazına mutlu olan halk gibi alkışlar eşliğinde biz de bu tiyatroya(!) seyirci mi kalacağız?
Ulucanlar cezaevinde sergilenen darağacı gözümün önüne geldi kitabı bitirdiğimde. Kim bilir kimler burada kimlerin gözü önünde yaşamdan koparıldı diye düşünmüştüm. Şimdi yine bu şekilde yaşamdan koparılan suçluları düşündüm(!) Deniz Gezmiş'i , İskilipli Atıf Hoca'yı, Adnan Menderes'i, türkü söyleyerek darağacına giden Durdu'yu, aleme ibret diye sergilenen herkesi...
Sızladı yüreğim, sızlar çünkü...
Kâh bozuk düzen, kâh kokuşmuş adalet sistemleri, kâh suçluların suçlu olmasına zemin hazırlayan bir çok soso-psikolojik nedeni düşündükçe sızlar yürekler...
Yüreğim sızlamasın aman derseniz sakın okumaya başlamayın derim...
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.