Halil Cibran'ı Ermiş ile tanıdığım için ister istemez kitabı bir beklenti ile okudum. Beklentimin altında oldu ama çok da kötü diyemem. Tam da onun tarzında kısa kısa 52 hikâyeden oluşan bir kitaptı. İçersinden 10-15 tanesini beğendim, diğerleri bana biraz anlamsız geldi.. Rüzgar Gülü kitabında da iki hikâye hariç geri kalanı beğenmemiştim. Belki de Ermiş'i okuyup zirvede bırakmam gerekiyordu bilemiyorum...