Leyla Erbil’ i kendine özgü bir dili ve anlatım tekniği olan, kapısı aralanmamış mevzulara korkusuzca dalabilen farklı bir yazar olarak görüyorum. Eskilerin “nevi şahsına münhasır” dediklerinden.
Yakın arkadaşı Tezer Özlü gibi toplumun ikonik değerleriyle bağdaşmayacak şekilde özgürce, cesurca yazmaktan geri durmuyor.
Bugünün edebiyatında karşımıza çıkabilen ensest, bakirelik zorbalığı, cinsellik, kadının kendi beden algısı gibi dillendirilmekten kaçınılan “kara delik”leri yazar, daha 1971’ de yazıyor.
Kadın, bedeni üzerindeki geleneksel baskıyı hiçleştirerek hak sahibi olduğu noktaya gelir.Bu bakımdan kendi dönemi için oldukça yenilikçi ve radikal bir yazar olduğu kesin.
Tuhaf Bir Kadın, başta hikaye kitabı izlenimi verip ilerleyen sayfalarda karakterlerin buluşup yapbozun tamamlandığı romanlardan ki şahsen bu tür bilmece - oyun tadında romanları çok severim. Bunlar görece zor romanlar diye tabir olunur.
Kitapta ana karakter Nermin, başlıktaki gibi gerçekten tuhaf bir kadındır çünkü; etrafındakilerden toplumun dayattığı kadın tipinden farklıdır. Asi, isyankar, ateist ve sosyalisttir. Çocuk doğurmaması, kendi rahatından vazgeçerek idealleri uğruna gecekonduda yaşamayı göze alması, alt statüdeki insanlara kendince faydalı şeyler anlatma uğraşı onu çevresinden farklı kılar.
Nermin’ in babasının konuştuğu bölümde ise olayları tamamen farklı bir bakış açısıyla görürüz ki bu da anlatıyı zenginleştiriyor.Bu sekansta farklı bir dil anlatım boyutuna geçilmesi Erbil’ in yazarlık yeteneğine hayran bıraktırıyor. Burada kendi kendine konuşma, sayıklama, iç monolog, aklına estiği gibi saydırma şeklindeki bilinç akışı tekniği kullanılıyor. Aynı zamanda Karadenizli kaptanın yerel ağız özelliklerine uygun atmosfer de kendini hissettiriyor.
Leyla Erbil, Türk edebiyatında el değmemiş konulara dokunabilen,Türkçenin tüm imkanlarını ustaca kullanabilen, bir kitabıyla diğer tüm eserlerini okuma arzusu uyandıran yazarlardan. Kesinlikle okunmalı.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.