İbrahim Kaygın: "Duvardaki Çatlak": Duvardaki Çatlak Eğitim sistemi bir duvarsa, ben de o duvardaki çatlağım. Herkes döner bir dönem bu sistemin çarkında. “Bir şeyler yanlış.“ Evet, herkes bunun farkında(!) Anlaşılması zor gelen formüller ve kuramlar... Dayanıksız temeller üstüne binalar kurarlar! “Eşek gibi çalış“, sınavda öğretilen sorulmaz. Zaten hayatta kopya çekerek de "adam" olunmaz! “Kalbur üstü“ olmanın da bir şey yok ki aslında, Yıllarca ezberledin de ne kaldı aklında? Bilmemek değil, öğrenmemektir ayıp. Unutmak için öğrenmek... Ne kadar büyük bir kayıp! Elimde kalem, boşluğa bakarken bayık bayık, Birçok doğru vardı sildiğim, kararımdan cayıp. Geçtiğim yollar, asla yararsız değil; Çocukluk hayâllerim kadar da zararsız değil! Sonunda bir yol çizer o çocuk, kararsız değil. Uymak ya da uymamak... Nihaî karar sizdedir. Hayatı öğrenmeye çalışan küçük bir ferttim. Kimine göre "ümit“ kimine göre büyük bir "dert“tim. Bana göre; bu kahpe dünyâda oldukça merttim. Hayatın tokadı sert! Şimdi, ben de yerdeyim! Yanlışların doğruları götürdüğü yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“ Mekânım izâfî... Sor kendine: Nerdeyim? Ben sözümün ulaştığı her yerdeyim! "Yanlış" ve "doğru"nun getirdiği yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“...

Duvardaki Çatlak

Eğitim sistemi bir duvarsa, ben de o duvardaki çatlağım. Herkes döner bir dönem bu sistemin çarkında. “Bir şeyler yanlış.“ Evet, herkes bunun farkında(!) Anlaşılması zor gelen formüller ve kuramlar... Dayanıksız temeller üstüne binalar kurarlar! “Eşek gibi çalış“, sınavda öğretilen sorulmaz. Zaten hayatta kopya çekerek de "adam" olunmaz! “Kalbur üstü“ olmanın da bir şey yok ki aslında, Yıllarca ezberledin de ne kaldı aklında? Bilmemek değil, öğrenmemektir ayıp. Unutmak için öğrenmek... Ne kadar büyük bir kayıp! Elimde kalem, boşluğa bakarken bayık bayık, Birçok doğru vardı sildiğim, kararımdan cayıp. Geçtiğim yollar, asla yararsız değil; Çocukluk hayâllerim kadar da zararsız değil! Sonunda bir yol çizer o çocuk, kararsız değil. Uymak ya da uymamak... Nihaî karar sizdedir. Hayatı öğrenmeye çalışan küçük bir ferttim. Kimine göre "ümit“ kimine göre büyük bir "dert“tim. Bana göre; bu kahpe dünyâda oldukça merttim. Hayatın tokadı sert! Şimdi, ben de yerdeyim! Yanlışların doğruları götürdüğü yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“ Mekânım izâfî... Sor kendine: Nerdeyim? Ben sözümün ulaştığı her yerdeyim! "Yanlış" ve "doğru"nun getirdiği yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“ Mekânım izâfî... Sor kalbine, nerdeyim. Ben, fikirlerimin ulaştığı her yerdeyim! İsyânım -istem dışı- sistemeydi sadece. Bundan başka, Allah'ıma dua ettim her gece. Dilimde bütün gece, yazdığım sözlerim. Kapanmaz gözlerim, beyhûde karala kalemim! Elemim gün geçtikçe artar, sınav günü yaklaşır. Kafamdaki kırk tilki kendiyle inatlaşır. Temeli olmayan bilgiler birbirine karışır. Nedendir bilmem insanlar birbiriyle yarışır! Çalışır, çabalarsın; sonuçsa hüsran! Notlar bana kırık; ben, derslere düşman... Pişman olmamak için çalışmak gerek, tamam; Gençliğimin en güzel anlarını alır geçen zaman. Bir çok yaman çelişki var, kafaları kurcalar. “Uyutularak" büyüyen nesil, çaresiz bocalar! Hocalara da hak verin, aynı dertten mustarip. Cevap belli, gören yok, bu düzen bir garip! Oysa en büyük erdemdir "kendini bilmek." Onsuz bilgi, kör düğümde ilmek üstüne ilmek. İlk amaç: "doğruyu öğretmek" olmalı. Yoksa, iş değil yanlışla doğruyu götürmek! Yanlışların doğruları götürdüğü yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“ Mekânım izâfî... Sor kendine: Nerdeyim? Ben sözümün ulaştığı her yerdeyim! "Yanlış" ve "doğru"nun getirdiği yerdeyim. Bazen oturup düşündüm: “Ben nerdeyim?“ Mekânım izâfî... Sor kalbine, nerdeyim. Ben, fikirlerimin ulaştığı her yerdeyim! îcâzkâr - 2008

Şiir

53 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.