Ağır dram yüklü, insanın yüreğine dokunan,okuması akıcı, bir yandan da araya serpiştirilmiş gereksiz hikayelerle yer yer sıkan bir kitaptı. Genel olarak beğendim. İnsanlığın öldüğünü bir kez de bu açıdan göstermiş bizlere Toptaş. Hangisine üzülsem bilemedim. Güldiyar’a mı Muzaffer’e mi yoksa bir çırpıda silinip giden zavallı Bahriye’ye mi ? Sanırım en etkilendiğim kısmı, Dursun ile Muzaffer’in sarılıp ağlaştığı kısımdı. Herhalde en acısı Dursun’un hezeyanları, içini kemiren pişmanlığıdır benim için. Zannerim bir masumun vebaline girmek vicdanı en zora koyan şeydir herhalde.
Heba ve Sonsuzluğa Nokta dan sonra okuduğum için kıyaslama yapmam gerekirse diğer ikisine göre çok daha iyiydi. Kuşlar Yasına Gider için daha ağır bastığı söyleniyor ki ona da bir şans vermeyi umuyorum.
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.