DKBPsikoloji
Coşkun Irmağın bu kitabını (bir çok kitabım gibi) yine bu site üzerinde ki değerlendirmeleri göz önünde bulundurarak almıştım. Kitabın başlarında, Suzanın anlattığı "hikayeleri" tebessümle okurken, bazı yerlerinde hüzünlenip, bazı yerlerinde ise "oldu mu ama" dediğim ve "acaba almasa mıydım bu kitabı" diye düşündüğüm de oldu. Taaki Metenur Bey ve Suzan! Hanım sorgu odasında karşı karşıya gelene dek.
Hikâyenin kalanı asıl ondan sonra başlıyor. Kitabın ortalarına geldiğim de "yok artık, hadi canım" demeye başladım, çünkü farkında olmadan tam da ilgi alanıma giren bir kitabı tercih etmiştim Yaşadığımız hayat, büyüdüğümüz ortam, Eğitim ve gelir seviyemiz, ebeveyn olarak çocuklarımızla kurduğumuz diyalogların onların üzerinde ki etkileri... Psikolojiye ilgi duyanların, bence bir hikayeden fazlasını bulacaklarını düşünüyorum. DKB tanılı hastalar bu yönlerini kolay kolay belli etmezler. İç dünyaları, normal bireylerinkinden çok daha farklıdır. Onların rahatsızlıklarını tetikleyen şeyler bizler için sıradan gibi görünse de, kendileri için bir dönüm noktası bir sıçrayış olabiliyor. O yüzden şuna eminim ki, bulunduğumuz ortamların birinde mutlaka bir Suzan ! var, ama biz bilmiyoruz ! Keyifli okumalar
·
219 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.