Usta edebiyatçımız Yaşar Kemal'in 32 yılda yazdığı 4 kitaplık eserin 1.si ile geldim bugün. Uzun yıllar önce günlük gazetelerden birinde arkası yarın şeklinde okuduğum bu unutulmaz eseri tekrar okumanın güzelliğini yaşadım.
İnce Memed bir fakir çocuk,
İnce Memed bir yetim çocuk,
İnce Memed bir sabi çocuk,
Ağalık düzenine, adaletsizliğe başkaldıran;
İnce Memed bir yiğit,
İnce Memed cesur,
İnce Memed adaletli, halkın gözünde bir kahraman.
Torosların eteklerinden Çukurova'nın düzlüklerine dağ dağ, tepe tepe, köy köy, nefes nefese dolanıyorsunuz İnce Memedle birlikte. Bazen ayağınıza çakırdikenleri batıyor, bazen mis gibi çiçek kokuları doluyor içinize.
Bazen dik kayaları, tarlaları aşarak köye ulaştığınızda, yorgunluktan ve açlıktan ölecek gibi oluyorsunuz Hürü Ana'nın tarhana çorbasının sıcaklığıyla içiniz ısınıp yorgunluğunuzu unutuveriyorsunuz.
Güneş tepenizde cayır cayır yanıyorsunuz. Bir rüzgar esiyor yüzünüzde, saçınızda hissediyorsunuz.
Kar yağıyor yolunuzu kaybediyorsunuz. Mağarada ateşin başında iliklerinize kadar üşüyorsunuz. Eliniz ayağınız dondu donacak.
Bazen düzene kızıyorsunuz, bazen kadere, bazen içiniz sızlıyor, bazen gülümsüyorsunuz ama ne olursa olsun diyorsunuz ki, iyi ki edebiyat var, iyi ki böyle efsane ustalar var, ve iyi ki okuyorum.
Büyük Usta
Anısına saygıyla...