Şehrin en kalabalık ve canlı caddelerinden birinde yaşayan, hayatını ailesinden miras kalan çiftliğin geliriyle sürdüren bir karakterdir Oblomov.
Evinin dışında akıp giden hareketli yaşamın aksine o hep odasında oturur, günlerini hiçbir şey yapmadan yatarak geçirir.
Hayattaki amaçsızlığı, hiçbir beklentisinin olmaması, ona verilmiş yaşam hakkını nasıl değerlendirmesi gerektiğini hiç düşünmemiş olması ve bir insan yaşamında gelinebilecek noktaları harekete geçmeye değer görmemesi onun tembelliğinin nedenlerindendir.
Ona göre insanların sürekli çalışması korkunç bir şeydir. Asıl yaşanılmayacak hayat, sürekli çalışılan hayattır. O, yaşadığı hayatı içinde bulunduğu ana odaklanamayacak kadar kayıtsız gözlerle izler. Hayatında meydana gelebilecek en ufak değişiklik onu tedirgin eder. Oblomov hayatında hareketsizlik ister; her şeyin olduğu gibi kalmasını, herhangi bir şeyin değişmemesini arzular. Bu anlayışın benimsendiği yaşam tarzı ise Oblomovluk olarak adlandırılır.
Okurken zaman zaman bazı hallerine inanamazsınız, bir anda olayın içine girip onu harekete geçirmek için yüreklendirmek, yardım etmek istersiniz, bazen kızarsınız içten içe, bazen "yok canım bu kadar mı?"dersiniz ama tüm bunlara rağmen seversiniz onu; dürüstlüğünü, vefalı yüreğini, hiç sahteliğe düşmeyen yanını, lekesizliğini, hiçbir gücün onu yolundan çıkaramamasını, kötülüğün ardından gitmeyişini, pırıl pırıl ruhunu, kalabalık ve kötülükler içinde bir inci tanesi gibi duruşunu seversiniz.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.