Oğullar ve Rencide Ruhlar'ı o kadar beğendim ki "ya 2.si ilki kadar iyi olmaz da hayal kırıklığına uğrarsam?" diye uzunca bir süre okuyamadım kitabı.. Ama korktuğum başıma gelmedi aynı tat aynı canım çocuk Alper Kamu :) Yine yer yer kahkaha ile fakat çoğunlukla merak ile okudum. Güvercinlere karşı sempatim arttı ve "munchausen sendromu" adında nur topu gibi bir bilgim oldu. Teşekkürler Alper Canıgüz