Öğrenmek için çabanın, başarı için çırpınmanın önemi vurgulanmakla beraber ben eğitmenim diyen herkesin mutlak surette okuyup istifade etmesi gereken bir eser.Farklı bakış açılarıyla okura lateral düşünme imkanı sunuyor. Özellikle öğrenme ortamı diye tabir edeceğimiz sınıflarda eğiticiyi ikinci plana itecek (olması gereken), öğrenciye kendi öğrenme imkanını sunacak bir planlama geliştirme açısından oldukça etkileyici bulduğumu söyleyebilirim. Zaten en iyi öğrenmenin özgürleştirilmiş bir ortamda bireyin kendi kendine öğrenebileceği tezi her sayfada hissettiriliyor.
Konuşmayı, yürümeyi,sevmeyi,umut etmeyi kendi kendine öğrenen insan nasıl olurda 6 yaşına geldikten sonra birileri olmadan öğrenir? Haksız sayılmaz değil mi Ranciere.Dil öğreniminin 7 yaşında bir çocukta sadece gözlem ve dinleme yöntemiyle olağanüstü bir şekilde
ögrenildiğine şahit olduktan sonra öğretmek kavramı üzerine fazlaca düşünmek gerekiyor sanırım.
"Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır"
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.