Stefan Zweig’in son eseri. Kitaptaki karakterin kaldığı hücrede, zihnini dinç tutabilmek adına, kareli bir örtünün üzerine ekmek kırıntıları koyarak hayal gücünün de yardımıyla satranç oynaması, kendi kendinin rakibi olması, daha sonra bir sinir krizi sonrası “Satranç zehirlenmesi” dediği hastalığa yakalanması. İlginçti. Zaten sayfa sayısı çok az olduğu için hemen de bitti. Tavsiye ederim.