Satranç

·
Okunma
·
Beğeni
·
118.123
Gösterim
Adı:
Satranç
Sayfa sayısı:
80
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786055388355
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Müjde Yayınları
Satranç’ı okumaya başladığımda bir süre satranç oynama isteği oluştu içimde. Evin bir köşesinde âtıl duran satranç tahtasının orada olup olmadığını bile kontrol ettim. Fakat kitabın sonuna geldiğimde tüm bu isteğim gitmişti. Hatta öylesine ki; bir daha satranç oynar mıyım, bilemiyorum. İşte böyle etkileyici bir kitap bu! Bittiğinde ‘Neden bu kadar kısa?’ diye üzüldüğümü de eklemeliyim.

Satranç, Stefan Zweig’in son kitabı olma özelliğini de taşıyor. Bu kitabı tamamladıktan kısa bir süre sonra eşiyle beraber intihar etmiştir.

Çok kısa bahsedeyim konusundan (içeriğine fazla girmeyeceğim, sadece okuma isteğinizi köreltmeyecek kadar).

New York’tan, Buenos Aires’e gitmekte olan bir gemide geçiyor hikaye. Gemide birçok çeşit insan bulunmakta (işadamı, sosyete, gazeteci vs). Ayrıca o zamanın satranç şampiyonu Mikro Czentovic.
Büyüme evresinde yetim kalan Czentovic’i bir papaz yanına alarak bakımını üstlenmiştir. Fakat Czentovic öğrenme güçlüğü çekmektedir. Papazla, arkadaşlarını satranç oynarken seyreder sürekli. Bir gün papaz bir işinden dolayı kalkmak zorunda kalınca, papazın arkadaşı alaycı bir tavırla, izlemekte olan Czentovic’e sen devam etmek ister misin diye sorar. Ve yenilir. Bu, öğrenme güçlüğü çeken çocuğa nasıl yenildiğine inanamaz, tekrar oynar, yine yenilir. Sonra yine…

Tam burada bırakırsam yeterli olacak sanırım. Şimdi kitabın bana hissettirdiklerinden bahsetmek istiyorum. Zira başka bir yerde bulunamayacak olan sadece bu kısım.

Stefan Zweig ‘Satranç’ta, hiçliği düşünmemi sağladı. Aslında o kadarla kalmadı, hiçliğin ne denli yıkıcı, ne denli korkunç bir şey olduğunu kelimeleri kullanarak adeta göz bebeklerime çizdi. Okurken yerimin dar geldiğini, keyfimin kaçtığını hissettim. Hatta bazen hikayenin içine öyle girdim ki (siz yapmayın) psikolojim bozuluyordu neredeyse. Komplo teorisi bile ürettim. Bu kitabı o bozuk psikolojiyle yazdı ve sonrasında intihar etti diye. Zira anlatırken yazarın yaşadığı hisleri dile getirdiğini öyle net hissettim ki. Sanki kitap okumadım da, bir arkadaşım geldi başından geçenleri tüm içtenliğiyle anlattı. Ve ben de her kelimesine inandım.
Bir kitap düşünün, içinde Kafka'nın Dava'sına ait izlerden Trevanian'ın Şibumi'sine kadar izler var. Hatta Zweig'ın kendi kitabı olan Olağanüstü Bir Gece'ye benzediğini düşündüğüm bazı kısımlar da oldu.

Öncelikle psikolojik olarak yukarı-aşağı ayrımı kitapta hissedilen konulardan. Kafka'nın Dava kitabında olduğu gibi aşağı, meraklı ve sinirli bir kesimin yukarı, sakin ve insanı bekletmekten çekinmeyip çıldırtan, gizemli bir liderlik içeren kesimle savaşını hissettim. Czentovic ile Dr. B arasında tabii ki.

Zweig karakterlerinin psikolojilerini o kadar iyi anlatıyor ki bize, buradan karakterlerin nasıl tinsel karşıtlıklar içinde bulunduklarına dair önemli ipuçları çıkartabiliyoruz aslında. Bunlara örnek vermek gerekirse:

Czentovic hayatı boyunca sadece satranca ilgi duymuş mesela. Fakat Dr. B böyle değil, geçmişinde başka işlerle ilgilenmiş ve gizli dosyalar, malvarlıkları üzerine çalışmalar yapmış, satranç onun için sonradan gelen bir şey olmuş.

Czentovic, Dr. B'ye nazaran satrancı bir para malzemesi ve ün aracı olarak görüyor, bu davranış kendisini tamamen rasyonel biri yapıyor ve her şeyin disiplinli, neden-sonuç ilişkilerine dayanan, satrançta bile her seferinde her oyunu ezberle değil de yeni bir oyunmuş gibi düşünen bir kafaya sahip, satranç oynama dürtüsünü distopik ögelerle ya da zorla ona verilen bir ilaç gibi değil de tam tersine kendisine gelen tekliflerle sağlayan biri yapıyor. Fakat Dr. B böyle değil. Dr. B için bu dürtü, hiçliği örtmek için gelen ihtiyaçtan kaynaklı. Küçücük bir mekan içine sıkıştırılmış kasvetli bir odada kendi beyniyle satranç oynayan bu adam Czentovic'in aksine her oyunu ezberine atarak bir satranç tekniği oluşturuyor. Bu yüzden de Dr. B daha saldırıya yönelik bir sisteme sahip. Yani Dava kitabında geçtiği gibi, Dr. B'de, K.'nın sürekli o sistemin kaynağını arama merakı gibi bir ofansiflik sezdim.

Czentovic, yukarı kesimin vermiş olduğu totaliter bir kafaya sahip, kendini tanıma amacından çok kendini daha çok ünleştirmek ve egosunu tatmin etmek için kazanmak istiyor. Dr. B ise satrancı kendisi için kazanmak istiyor, sadece kendi beynine karşı vermiş olduğu savaş için ve kendisini daha da çok tanıyabilmek için.

Bir oyun üzerinden karakter analizleri yönüyle kitabı Şibumi'ye çok benzettim. Orada da Bay Hel, Go oyununun tekniklerine göre hayatını sürdürüyordu.

Satranç aslında sadece bir örnek. Bunun yerine her şeyi koyabiliriz, kendi nefsimizle olan mücadeleyi satranç yerine koyup 4-5 hamle sonrasını takip edebilince ve aynı zamanda da sakin kalmayı, üstüne gidilmemesi gereken konuda gitmemeyi becerebilince bir şeyler oturmuş oluyor insanlar için de. Yani sizin satranç arzunuz sinirlenip de sürekli sıra beklediğiniz vergi dairesi de olabilir, kendi nefsinizin sizi yönelttiği şey de.

*Ayrıca fark ettiğim bir detay olarak, Stefan Zweig'ın, Satranç kitabını Dostoyevski'nin Yeraltından Notlar'ı okuyarak yazmış olma ihtimalinin olduğunu düşünüyorum.

Yeraltından Notlar sayfa 36 : ...Halbuki karıncalar bu konuda bambaşka bir alemdir: Karınca yuvası denilen, temeli sonsuzluğa kadar yıkılmaz harikulade bir yapıları vardır. ...Fakat insan hercai, bir dalda durmaz bir yaratıktır ve belki de satranç oyuncuları gibi gayeyi değil, gayeye giden yolu sever.
Satranç sayfa 10 : Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.

Zweig Satranç kitabıyla Yeraltından Notlar'a bir selam çakmış olabilir. Zira karıncaların yeraltı dünyası da https://www.youtube.com/watch?v=lFg21x2sj-M aynı bu linkteki videoda görülebildiği gibi çok şaşırtıcı detaylar ve muazzam güzellikte düzenlenmiş bir tasarım içermektedir.
  • Kürk Mantolu Madonna
    8.9/10 (15.260 Oy)19.009 beğeni43.228 okunma2.974 alıntı182.347 gösterim
  • Dönüşüm
    8.2/10 (8.524 Oy)8.808 beğeni28.601 okunma844 alıntı139.164 gösterim
  • Küçük Prens
    9.0/10 (10.682 Oy)13.376 beğeni34.423 okunma3.381 alıntı145.583 gösterim
  • Hayvan Çiftliği
    8.9/10 (7.426 Oy)8.001 beğeni22.695 okunma825 alıntı89.374 gösterim
  • Simyacı
    8.5/10 (7.872 Oy)8.825 beğeni26.257 okunma2.648 alıntı114.262 gösterim
  • Şeker Portakalı
    9.0/10 (7.547 Oy)9.052 beğeni25.261 okunma1.558 alıntı125.987 gösterim
  • Uçurtma Avcısı
    9.0/10 (9.682 Oy)11.426 beğeni28.433 okunma1.558 alıntı149.084 gösterim
  • Fareler ve İnsanlar
    8.6/10 (5.640 Oy)5.745 beğeni19.595 okunma835 alıntı100.769 gösterim
  • 1984
    8.9/10 (5.991 Oy)6.336 beğeni16.751 okunma2.880 alıntı85.794 gösterim
  • Suç ve Ceza
    9.1/10 (6.450 Oy)7.853 beğeni21.312 okunma3.962 alıntı128.809 gösterim
Satranç. Bir kelime, iki hece, 7 harf, milyonlarca farklı kombinasyon, dizilim, olasılık, hesap, strateji, saldırı, savunma, sabır, öngörü, zeka, dikkat... Kralların, öğrencilerin, işsizlerin, dahilerin oyunu satranç...

Üniversite yıllarımda deliler gibi oynardık bu oyunu, yenilen hep rövanş ister, yenen müthiş bir haz duyar, bazen gece geç saatlere kadar sürer de sürer, kan çanağı olan gözler 64 karede uzayan satranç dolu gecelerde.. Sonra iş güç derken oynamaz oldum bu oyunu. Şimdi kitabı bitirince ilk işim alıntı ve yorumlardan sonra akıllı telefonuma satranç uygulaması indirmek oldu. Kısalığına tezat biçimde harika bir kitap.. Hani bir solukda okunacak kitap derler ya işte bu onunda ötesinde yarım solukta okunacak cinsten. Hiçlik, delilik ve deha ancak bu kadar gerilim dolu bir şekilde anlatılabilir. Beni bu kitapla tanıştıran 1000kitap üyelerine çok teşekkür ederim. Mutlaka ama mutlaka okuyun...
Hiç ara vermeksizin bitirdiğim nadir kitaplardandır, Satranç.

Kitabın olağanüstü bir akıcılığı var. Hikayesi uzun süre akılda kalabilecek cinsten.

Zweig'in kitabı bitirdikten sonra intihar etmesi, daha bir önemli kılıyor kitabı. Okuyun okutturun derim.
Kendimi bildim bileli kitap okuyan biri olarak bu şaheseri bugüne kadar okumamış olmanın eksikliğini yaşıyordum. Uzun süredir merak ediyordum ama bana yakın zamanda kaybettiğim bir arkadaşımı hatırlattığı, hayatımın kitabı dediği için kendimi hazır hissetmedim, sürekli erteledim. Stefan Zweig kalemini çok beğendiğim bir yazar. Acımak kitabını da tıpkı bunun gibi çok sevmiştim.


Nazi döneminde yaşamış ve türlü türlü işkencelerle kendisinden bilgi almak için, hapsedilen Dr., işkencecisinin cebinden çaldığı bir satranç kitabıyla satranç oynamayı öğrenmiştir. ( İlkokul 5. sınıftan beri satranç oynayan, yarışlara katılan, lisanslı bir satranç oyuncusu olarak satrancın kitaptan okunarak öğrenilmesi hakaret gibi geldi :)) New York'tan, Buenos Aires' e giden bir gemide dünya satranç şampiyonuyla satranç oynayan Dr. B' nin yaşadıkları gerçekten heyecanlandırıyor okurken. Hitler döneminde yaşamış ve bundan fazlasıyla etkilenmiş olan Zweig, nazi işkencelerinin bir insanın duyularını nasıl körelttiğini işliyor ve satrançla bir parça özgürleştiriyor kahramanı. Çünkü satranç bir oyun değil, stratejilerin yapıldığı, bir adım ötesini düşünüp görebildiğiniz bir yaşam tarzıdır. Kesinlikle bir başyapıt ve okumayan herkese öneririm...
1944 yılından beri o kadar çok yayınevi, o kadar çok basmış ki bu eseri, eğer yanılmıyorsam Türkiye'de baskı şampiyondur. Sitemizde de çok okunmuş, çok güzel yorumlar yapmış bu kıymetli okurlar. Ben bu kitap üstünden daha çok yazarını ele almak istedim.

Stefan Zweig edebiyatta Pasifizmi temsil eder ve hatta denilebilir ki, o muazzam edebi sunumuyla Pasifizmi bilim dünyasının kucağına olgunlaştırıp vermiştir. Yahudi olmasına karşın, tıpkı Kafka gibi Siyonizm’in açık bir destekçisi olmamıştır. Her insan doğduğunda birtakım kimliklerle gelir dünyaya. Milleti, dini gibi…Herkes kadar, kendi milletine karşı sevgi, bağlılık ve ortaklık duygusu hissetmek farklı ve kabul edersiniz ki; doğal bir şeydir. Sorun, bu aidiyetten şiddet devşirip aidiyeti farklı olanlara hayatı zehir etmek, yani şiddettir.

Konu şiddete karşı yaklaşımda düğümleniyor. Yine de Pasifizmi yanlış tanımak ve tanıtmamakta fayda var: Pasifist, her türlü mülke zarar verilmesine çok açık bir biçimde karşıdır. Şiddetin kaynağını araştırmaz, şiddeti kaynağına göre sınıflandırmaz. Şiddete kategorik olarak karşıdır, nokta.

Netleştireyim: Pasifist, bireysel şiddet ile devlet şiddeti arasında bir fark görmez. Bırakın bizdeki yakıp yıkan gösterileri, Greenpeace bile pasifist değildir ve pasifist protestonun nasıl yapılacağına örneği ancak Gandi'nin tuz yürüyüşünde bulabiliriz. Aktivizmin yüceltildiği günümüzde, Pasifizm tarihin unutulmuş birçok değerinden biridir.

Bir yolcu gemisinde geçer. Satrancı tamamen para kazanma aracına dönüştürmüş Mirko’ya rakip dayanmaz. Oldukça duygusuz hatta merhametsiz denebilir. Gemi yolcularının kurduğu zayıf ittifak sürekli yenilmektedir. Tesadüfen ortaya çıkardıkları Dr.B ise faşizmin işkence tezgahından geçmiş ve işin garibi satrançtaki ustalığını da işkence günlerinde kazanmış biridir.

Kuşku yoktur ki yazarın Mirko üstünden çizdiği karakter kendisi de çok acı çektiği Hitler-Nazizim-Faşizmdir. Mirko’ya karşı zayıf ittifak yapan gemi yolcularını da Hitler karşısında dağılan Avrupa devletleri olarak görebiliriz. Dr. B ise, işkence günlerindeki direnci ve Mirko karşısındaki oyunuyla insanlık onurudur, bana göre. Kavgasız, belki de pasifist ama direnen bir onur.


"Okunmalı"dan başka ne denilebilir ki?!
Satranç yazarın intihar etmeden önceki son eseridir.
Yazar insan ruhunu satranç tahtasındaki hamleler olarak görüp buradan hayattan ders çıkarmayı anlatıyor.
Psikolojik tahliller muazzam yapılmış kısa ve öz ancak uzun bir öykü bir solukta okunabilecek sakin kafayla okunursa hayata dair çok şeyin olduğu görülecektir.
İyi okumalar..
Birkaç saat içerisinde bitirilebilecek,gayet akıcı ve sürükleyici acaba ne olacak dedirten kitaplardan biri.
Yazar, Hitler döneminin etkisinde kalan insanların psikolojik çöküşlerini etkileyici bir biçimde betimlemiş.Bir insanın uğradığı psikolojik işkencelerin sonuçlarının ruhuna ve bedenine yansımasını, hayata tutunmak ve benliğini hiçlikte kaybetmemesi için kendine yeni bir uğraş bulmasını, delilik ve dahilik arasındaki ince çizgiyi başarılı bir şekilde anlatmış.Bu süreçte insanın ruhundaki,aklındaki gelgitleri yansıtmış.
Kitapta yer alan "Yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapmaz." cümlesi Dr.B.'nin içsel çöküşünü özetleyen kitabın can alıcı cümlelerinden biridir bence.
Stefan Zweig'in ruh dünyasında yaşadığı ızdıraplarının, onu intihara sürükleyen nedenlerinin bir yansıması belki de bu kitap.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı,kesinlikle son da olmayacak.Okuyun,okutturun.
An itibariyle 21.555 okuma ve 1602 inceleme şimdi durum böyle olunca insana sorarlar efendi neyin incelemesini yapıyorsun diye! Almış başını gitmiş
okuyan okumuş inceleyen incelemiş... Tabii ki haklı bir sorgulama olabilir ama böyle soran zatı muhteremlere (kimse yoksa da kendime) şunu diyerek yazmaya teşvik ediyorum kendimi, "Herkes Tecrübesi Ölçüsünde Anlam Çıkarır".

Daha önce bir incelememde belirtmiştim yine belirtmekte bir sakınca görmüyorum :" Bir kitap okurken asla olayın kendisine odaklanmam zira böyle bir durumda kitap okumak basit bir hayali olay aktarımından başka bir şey olmazdı benim için."....Yaşanmışlıklarımı, bilgimi, anlayışımı, inancımı ve insana ait dolayısıyla bende de var olan diğer bütünümü oluşturan parçalarımın perspektifinde incelerim kitapları. Benim okumadan anladığım bu. İşte durum böyle olunca da 1602 inceleme yerine 160002 inceleme de olsa yine aynı isteklilikle, eserden anladığımı inceleme başlığı altında paylaşmaktan zevk alırdım...


Uzun süredir etrafımda dolaşan Satranç, yanlış mı hatırlıyorum yoksa gerçekten öyle bir yazı mı okumuştum bilemiyorum ama aklımda bu kitapla ilgili kalan şey hayata karşı yapılan satranç hamleleriydi. Yani gerçek anlamda bir satranç oyunu üzerine kurgulanmış bir hikaye beklemiyordum. Tabii böyle bir algı oluşunca da olayın satranç ile başlayıp yine onunla bitmesi beni birazcık şaşırttığını söyleyebilirim...

Doğal olarak bazen bir kitap okumaya karar verilirken, kalınlığına, konusuna veya ele alınış şekline bakılır bunun için şunu söyleyebilirim; incecik, sade, anlaşılır bir yazım ve satranç oyunu, gemi, tek odalı hapishane, hastane, sorgulamalar ve anılar... yani bu eksende bir şeyler sizi bekliyor...

Şimdi asıl konuya gelelim....
İnsanın fiziki çevresi boşaltılınca psikolojik olarak nasıl bir hiç'e dönüştüğünü gördüm. Düşünceyi oluşturan ya da harekete geçiren nesnelerin yokluğu, o nesneleri tanıyan ruhun ızdırabına nasıl dönüştüğünü izledim. İnsan psikolojisinin soyuttan nasıl somut bir hale geldiğini fark edince ruh bilimcilerini daha belirgin bir yere oturttum... Kişilik ve zeka bilgilerimi yeniden gözden geçirdim...


Yazarı intihara götüren bunalımın eşiğinde yazdığı eserlerinden biri olan Satranç, onun güçlü kalemini bizlere gösteriyor... Sinemaya aktarılmış mı bilmiyorum ama eğer aktarılmamışsa bence zaman kaybetmeye gerek yok eğer varsa da hemen izlerim..
Küçük miktarda spoiler içerebilir.

Başlamadan önce bu ve bundan sonra gelecek beş Stefan Zweig kitabı için Matelda 'ya sonsuz teşekkür <3
Zira kendisi sıradan bir mesajlaşma da Stefan Zweig kitaplarını almak istediğimi aklında tutup  bana gönderecek kadar ince ve naif bir dost ^_^
Bir de kendisini çok sevdiğimi ve iyiki tanışıp görüştüğümüzü ve iyiki arkadaşlığımızı pekiştirdiğimizi de söylemiş miydim? ^_^

Kitaba gelecek olursak New York'tan Buenos Aires'e gitmek de olan bir gemide tamamen tesadüf sonucu karşılaşan üç satranç ustasından bahsetmektedir. Giriş kısmında her ne kadar dünya şampiyonu Mirko Gzentovic'den bahsedilse de daha sonra Gzentovic'in oynadığı satranca yapacağı hamle için Dr. B.'nin müdahale etmesi ile olaylar Dr. B. etrafında dönmeye başlar.
12 yaşında babasını kaybetmesi sonucu yaşadığı yerin rahibi kendisine acıyarak yanına almış Mikro Gzentovic'i . Rahip onu eğitmek için ne kadar çaba harcasa da hepsi boşa çıkmış. Çünkü en basit şekilde anlatsa bile beyni çok ağır çalıştığı için en basit ders konularını beyninde tutabilecek güçten yoksundu Mikro. Üstelik bir cümleyi yazım yanlışı yapmadan kağıda dökebilmekten de acizdi.

Gelelim Mikro'nun keşfedilmesine.
Rahip akşamları yaşadığı yerin jandarma başçavuşu ile satranç oynamaktadır. Ve Mikro ise onlar oynarken yanlarına çöküp bakışlarını satranç tahtasına dikip dikkatli onları izliyor. Bir akşam rahip ve başçavuş her zamanki gibi satranç oynarken köy yolundan gelen bir kızağın içindeki yaşlı kadının acilen hastaneye gitmesi gerektiği için rahip oyunu yarım bırakıp hastaneye götürüyor onları. Başçavuş ise oradan ayrılmadan önce Mikro'nun satranç tahtasına baktığını görünce oyuna devam etmek isteyip istemediğini soruyor. Mikro kabul ediyor ve on dört hamle sonra başçavuşu yeniyor. Daha sonra başka satranç ustaları ile yarıştırılıyor ve bu cümle kurmaktan bile aciz olan Mikro Bey herkesi yenip ilerleyerek güzel şeylere imza atıyor ve dünya şampiyonu oluyor.
Dr. B. İle yolları ise o gemide kesişiyor ve asıl olay burada başlıyor. Çünkü Mikro'nun oynadığı satranç oyununa Mikro'nun rakibinin hamlesine Dr. B. müdahale ettiği oyunda neredeyse 8-9 hamle sonrasını hesaplayıp ona göre oynayabildiği fark ediliyor. Bir başka oyun daha oynanması için Dr. B'nin yanına giden anlatıcı ise kahramanın geçmişini ve oyunu nasıl bu kadar kusursuz oynadığını öğreniyor ve okuyucuyu hayretler içerisinde bırakıyor.

Sayfalar ilerledikçe gerçekten psikolojimin ve beynimin sınırlarının zorlandığını hissettim. O kadar kaptırmıştım kendimi. Zira okumadan önce " muhtemelen pratik yapa yapa öğrenmiştir " diye basit bir mantıkla yaklaşmışken gerçeği öğrenince hayretler içerisinde kaldım ve bir kez daha Stefan'ın kalemine ve mükemmelliğine aşık oldum.
O yüzden bu kitabı okuyun demek yerine Stefan'ın tüm kitaplarını okuyun diyebilirim. Çünkü ben öyle yapacağım ^_^
BİR SONBAHARIN SONSUZ BİR BAHARA DÖNÜŞMESİ..!

Biyografisini okurken; 'eşiyle birlikte intihar etti' kısmına takılmış ve bu cümle büyük bir merak uyandırmıştı bende. Yazarın intiharından önce yazdığı son eser olan Satranç'a ise daha önce sadece rastgele bir göz atmıştım. Stefan Zweig ismiyle bu kadar geç tanışmanın verdiği pişmanlık kitap bittikten sonra ikiye katlandı.

Okudukça derinleşen, insanı saran ve sarsan, nabız yükselten, beynin kıvrımlarını hissettiren olağanüstü bir kurgu. Muhteşem bir zeka. Enfes psikolojik betimleme ve analizler ve bunların harmanlandığı mükemmel bir şaheser.
Siyah-beyaz karelerden ve taşlardan öte bir şey. Okurken ortada bir oyunun olduğunu görüyorsunuz fakat ilerlerken bu oyunun bambaşka bir oyun olduğunun farkına varacaksınız. Bu imgelemli oyunda Mirko Czentovic ve Dr. B.nin akıl oyunlarıyla dolu düellosuna şahit olacaksınız. Eserdeki kişilerin simgeselliğinin izdüşümü gerçek hayata yansıtıldığında kitabın sarsıcı gücü ortaya çıkıyor. Bu kadar kısa bir kitabın neden bu denli yoğun ve etkileyici olduğu sorusuna ise tatmin edici bir cevap bulamadım.
Kitaptaki gizeme net bir cevabım yok ama kitapla ilgili net bir cümlem var: ÇARESİZLİK, YALNIZLIK ve HİÇLİK ANCAK BU KADAR GÜZEL ANLATILABİLİRDİ.!

Kitapla ilgili anlatılacak çok şey var ama iyisimi siz bir an önce kitabı alıp okuyun. SATRANÇ kitabında da SEFILLER gibi hafızama kazınacak çok özel bölümlerin olacağını şimdiden sezinliyorum. Gerçekten harika bir veda olmuş. "Yaşamak için birazcık hava bile bırakmayacaklar." Diyen Stefan ben bugün senin kitabınla nefes aldım. Seni yaşatacak binlerce okurun var. Ölüme giderken bile asil tavrından taviz vermemişsin sen. Özgür olan sensin. Tutsak ve aciz olanlar sonlarını düşünsünler. (Stefan'a söylemek istediklerim)
Kitaba daha erken denk gelmeniz dileğiyle.
Gönül rahatlığı ve şiddetle tavsiye edilir.

Keyifli Okumalar :)
Okuduğum ilk Stefan Zweig kitabı.. Bir arkadaşımın kitabı elime tutuşturmasıyla başladım ve gerçekten çok beğendim. Sürükleyici ve merak uyandırıcı. Kitabın sadece sonu beni tatmin etmedi. Bir sonuca bağlanmamış olması dışında zerre sıkıcılık bulundurmuyor. Herkese tavsiye ederim :)
Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.
''Dizleri titremeye başladı: BİR KİTAP! Dört aydır elime kitap almamıştım ve içinde insanın ard arda sıralanmış sözcükler, satırlar, sayfalar ve yapraklar görebileceği, başka, yeni, şaşırtıcı düşünceleri okuyabileceği, tanıyabileceği, beynini alabileceği bir kitabın hayali bile insanı hem coşturuyor hem de uyuşturuyordu.''
Satrancın çekiciliği tek bir şeyden kaynaklanır; stratejinin farklı beyinlerde farklı biçimlerde gelişmesinden.
" İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür,. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız... Yalnız... "
Muhtemelen kitabı hemen elime alıp okuduğumu düşüneceksiniz. Kesinlikle hayır! Önce bir kitabım olmasının sevincini yaşamak istiyordum.
Stefan Zweig
Sayfa 49 - Tutku Yayınları

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Satranç
Sayfa sayısı:
80
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786055388355
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Müjde Yayınları

Kitabı okuyanlar 25.508 okur

  • Ali Şimşek
  • Enkido
  • Gurxenêq
  • Selçuk Aydın
  • Mehmet Acar
  • Kayıp Kentin Yakışıklısı
  • B.Nur
  • Nurten Aydın
  • Ceren Erseven
  • Aslıhan PUSAT

Kitap istatistikleri (Bütün baskılar)

Bu baskının istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0 (1)
9
%0 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0

Kitabın sıralamaları