Sonunda üç kitabı birden (Cehennem/ Araf/ Cennet) okumuş bulunuyorum. Bir ölümlünün tamamen hayal gücü ile ahirete yolculuk yapması fikrine daha en başından hayran olduğumu belirtmiştim. Cehennemi, azapları ve günahkarları betimlemesi en çok sevdiğim kısım oldu. Kitabın bir de romantik bir boyutu var ki bu da Dante' nin Beatrice' e olan aşkı. Kadına olan tutkusu nasıl bir boyut kazanmış ki ona reva gördüğü konum Cennet'in en yüksek mertebelerinden biri. Bununla da kalmayıp kendini yoldan sapmış biri gibi nitelerken yol göstericisi olarak yine Beatrice' i seçmiştir. Kitabın hayran olduğum bir diğer kısmı ise Papalık ve Kilise'nin yanlışlarının eleştirilmesi, yoldan çıkmışları tenkit etmesi için Dante'nin Azizler tarafından görevlendirilmesi. Öte yandan zorlandığım kısımlar ise; mitolojik kavramların sıklıkla geçmesi, İtalya' nın 1200-1300 lü yıllardaki karışık siyasi durumu ve özel isimlerin çokluğuydu. Hatta uzun zaman sonra okuduğum en ağır kitaplardan biriydi diyebilirim.