Mehmet Celal edebiyatımızda unutulmuş yazarlardan birisidir. Bu zamana kadar da adını hiç duymadım açıkçası ve de üzüldüm. Kitabı yabana atılacak türden bir eser değil. Sağlam yazmış da niye kenarda köşede kalmış bilemedim.
Remzi ve Refet (zampara Refet) adında iki arkadaş Kadıköy'ün mesire yeri olan Kusdili'nde gezerlerken Nurhayat adında bir genç kızı arabasında gezerken görüyorlar. Refet kıza görür görmez vuruluyor ve evini öğrenmek için takip ediyor. Az zaman geçince de kızı istemiyor. Kitap bu şekilde başlıyor ve sonrasında olaylar Nurhayat ve Refet arasında dönüp duruyor. O Refet ki kalıbının adamı olmayan, boyu posu devrilesice zamparanin biri. Amma Nurhayat iyi etti be. Kitabın sonunu sevdim ben.
Esere genel olarak bakınca bayıldım diyemem ama kendi çapında okunası bir kitap. Yazarın kalemi başta dediğim gibi yabana atılır türden değil.
#parlakmeltemkitapligi