Kitapta istifleme hastalığı baş gösteren babası öldükten sonra onun hastalığını miras olarak devralan bir baba ve psikolojisini bozarak büyüttüğü kızını okuyoruz çoğunlukla. Evin içinde her şeyi istifleyen, evi çöplüğe çeviren ve Reçine kullanarak insan mumyalamaya kafayı takmış ve öz annesini soğuk kanlılıkla öldürebilmiş bir baba, sürekli yediği için günden güne şişmanlayıp -bence psikolojisi bozuk olduğu için yiyor- ağır yaşamlara konuk olmaya hak kazanan bir anne ve babasının her dediğini doğru kabul eden altı yaşında bir kız çocuğu var.
İnsan okudukça gerilmekten çok üzülüyor ve küçük kızın o evden kurtulması için dua ediyor. Babanın psikolojisi o kadar kötü ki belki devlet almaya kalkar diye kızı okula göndermek istemediği için ölmüş gibi gösterip nüfustan düşürüyor. Kitap boyunca babaya kızsam da aslında eylemlerinden sorumlu olamayacak kadar hasta olduğunun da farkındaydım. Kendi doğrularına göre sevdiği insanlara ıyilik yaptığını düşünerek yapıyor her şeyi ama aslında Her şey çok yanlış.
Kitap inanılmaz yavaş ilerliyor, pek bir aksiyon yok ama okutmuyor kendini de diyemem. Yazarsam büyüsünü bozacak bir sürü detay var. O detaylar okunduğunda ailenin aslında ne kadar hasta olduğunu daha iyi gözlemliyor insan. Sonunda küçük kızın o evden kurtulup kurtulamadığını öğrenmek için bile okuyabilirsiniz. Şahsen ben bu merakla okudum. İyi düşünün, karar verin öyle alın alacaksanız kitabı. Bir hevesle alırsanız beklentiyi karşılamayabilir.
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.