Döneminin şartlarını olduğu gibi önümüze seren bir roman İNSANCIKLAR. Yaşanılan sefaleti, yoksulluğu ve çaresizliği düşündüğümüzde kitaba bundan daha güzel isim bulunamazdı.
Karakterlerin birbirlerine yazdıkları mektupları okumaya dalınca akıp giden zamanın farkına varamadığım zamanlar olmasına rağmen karakterlerin psikolojisi bana da yansıdığından mıdır bilemiyorum, kitabı okurken sıkıldığım zamanlar da oldu.
Kafamda hep şu sorular vardı: " Bu kitap hep böyle mi devam edecek?" "Acaba sonu nasıl bitecek?". İster istemez devamını kurgulama isteği duyuyor insan. Kitabın gidişatı beklentimi karşılasa da beklemediğim bir sonla bitti kitap.
Son olarak, binlerce belki de milyonlarca "insancık" içinde hayata karşı direnen, saf sevgisi ve fedakarlıklarıyla İNSAN kalmaya çalışan Makar Alekseyeviç ve onun gibilere selam olsun. Tam da bu mevsimde okunacak bir kitap İNSANCIKLAR.
İyi okumalar dilerim...
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.