Ahmet Arif aşkı çok saygın bir yere koyuyor .
Daha önce de mektup tarzında eserler okumuştum
ama bu çok başka . Ahmet Arif aşkı her
satıra işlemiş bu aşka cevap alamadığı halde yazdıklarınadan , yaşadıklarından acı duymuyor sadece Leyla'ya olan aşkına tutunuyor .
Güneşin her gün yeniden doğup batması gibi Ahmet Arif her mektubunun sonuna "gözlerinden öperim Leylam" yazıyor .
Ahmet Arif Leyla Erbil'e onca zorluğun yokluğun içinde mektup yazarken Leyla çoğuna cevap bile vermiyor . Leyla başkasıyla evleniyor ama Ahmet ona yazmaya devam ediyor bu evlilik onun için bir şey ifade etmiyor çünkü onun amacı Leyla'ya sahip olmak değil , o Leyla'yı çok saf , masum temiz bir şekilde seviyor . Varlığıyla , ona olan sevgisiyle yetiniyor .
Bu kitabı okumadan önce Ahmet Arif'i Leyla Erbil'e aşık sanıyordum ama okuduktan sonra anladım ki Ahmet Arif Leyla Erbil'e tapıyor .
Aşka olan saygım arttı ama ne yazık ki günümüzde böyle güzel seven hiç kimse yok .
Bu kitabı bugüne kadar okumayanlar çok şey kaybettiğinizi söylemek zorundayım , daha fazla kaybetmek istemiyorsanız mutlaka okuyun .
·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.