İnceleme yapabilecek kadar edebiyat yetkini bir insan olmasam da bu kitap hakkımda birkaç cümleyle düşüncelerimi açıklamak istedim. Öncelikle kitabın dili, anlatımı yani edebi değeri tartışılmayacak kadar iyi ve oldukça akıcı. Ama bence böyle büyük eserler alt metinlerinde ne sakladığıyla bir başyapıt olabilir. Yazar bize 4 nesil üzerinden özgürlüğü anlatıyor aslında. İnsan inandığı her şeyi, sorumluluklarını üzerine aldığı zaman özgürdür diyor. Bjartur bir dağ macerasına çıktığında karısı evde doğum sırasında ölmesine rağmen pişmanlık duyması mesela, ya da sola kendini hasta ihtiyar bir ayyaşa verirken pişman olmadı. Şimdiye kadar okuduğum en güzel özgürlük tanımı buydu zaten kitaba aşık olmamı sağlayan buydu. Özgür insan istediğini yapıp sonuçlarını hiç pişman olmadan karşılayan insandır. Hiçbir maddi ya da manevi bir bağ hissetmeden. Tabi kitapta pastoral yaşam, sistem eleştirisi, aile bağları, dönem siyasi olayları ve çok farklı bir dünya savaşı yaklaşımı da vardı ve her şey çok güzel anlatılmıştı. Ama kitapta asıl anlatılan ve üstüne basıla basıla vurulan şey bizim aristokrat, varoluşçu, züppe özgürlük anlayışımızın sadece bir çöp olduğuydu. Hepinize saygılar, lütfen bu kitabı okuyun ve çevrenizle paylaşın belki snob Özgür kuşağımız gerçek özgürlüğün ne olduğunu anlar.
·
173 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.