İbrahim Kaygın: "Hala Ayaktayım": Hala Ayaktayım Kandırdım kalemi ve doldurdum defteri. Tertemizdi sayfalar, soldurdum hepsini! Ben kendimi derinlerde buldum. Duyguların serinliğinde kendimi boğdum! Zorlu geçti yıllar ve yollar karanlık... Durmak zarar, hep yürüdüm kararlı. Bir türlü sonuna varamasam da o mutlu satırların, Unutamam, başarmak adına attığım adımları. Hayat bir arbede. Her yediğim darbede Suskunluğumun sebebi, yaşadıklarım var. Bir de Yapamadıklarım da, tabi, ukde bırakır içimde, Peşimi bırakmaz anılar karmakarışık biçimde. En çok acı veren de, kaybettiklerim. Bir parçamı toprağa gömerken, hissettiklerim... Birer birer sevdiklerim koparken ellerimden, Bendim acıyı yaşayan, hem de en derinden! * "Geçer zaman, döner devran; her şey unutulur." Çaresiz temennilerle kalpler avutulur. Yalan! Geçmişi kelâm unutsa, kalem hatırlar. Mürekkep akar, yakar içimi bu duyduğunuz satırlar. Dayandığım duvar yıkıldı, ben hâlâ ayaktayım. Ne darbeler yedim, bak, hâlâ hayattayım! O, öğüt verenlerin hepsi sahteler. Gözümün önünde gerçekleşti ibretlik sahneler! Durumları sorgulayarak yaptım yorumları. Bitti dün, bugün benim, hedefledim yarınları!...

Hala Ayaktayım

Kandırdım kalemi ve doldurdum defteri. Tertemizdi sayfalar, soldurdum hepsini! Ben kendimi derinlerde buldum. Duyguların serinliğinde kendimi boğdum! Zorlu geçti yıllar ve yollar karanlık... Durmak zarar, hep yürüdüm kararlı. Bir türlü sonuna varamasam da o mutlu satırların, Unutamam, başarmak adına attığım adımları. Hayat bir arbede. Her yediğim darbede Suskunluğumun sebebi, yaşadıklarım var. Bir de Yapamadıklarım da, tabi, ukde bırakır içimde, Peşimi bırakmaz anılar karmakarışık biçimde. En çok acı veren de, kaybettiklerim. Bir parçamı toprağa gömerken, hissettiklerim... Birer birer sevdiklerim koparken ellerimden, Bendim acıyı yaşayan, hem de en derinden! * "Geçer zaman, döner devran; her şey unutulur." Çaresiz temennilerle kalpler avutulur. Yalan! Geçmişi kelâm unutsa, kalem hatırlar. Mürekkep akar, yakar içimi bu duyduğunuz satırlar. Dayandığım duvar yıkıldı, ben hâlâ ayaktayım. Ne darbeler yedim, bak, hâlâ hayattayım! O, öğüt verenlerin hepsi sahteler. Gözümün önünde gerçekleşti ibretlik sahneler! Durumları sorgulayarak yaptım yorumları. Bitti dün, bugün benim, hedefledim yarınları! Sözlerim yarım kalır... Gözlerim donuk bakar... Geçtiğim yollar beni ben yapar, adım adım. Her an, her şey olabilir, zamanlı-zamansız... Koştur! Başka yol yok, koşullar amansız! Donduramam fikirlerimi, beklerse bayatlar! Bu parçanın ana teması: Parçalanmış hayatlar. îcâzkâr - 2010

Şiir

149 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.