Bir tutunamayan, dünyada arayacak kimsesi olmayan, yaşama gayesi bulunmayan , masum hayatların yok olup gittiğini gözüyle görürken kendi yok oluşunun farkında olmayan bir müptezel Bakır Arslan. Bazıları ağlar, bazıları anlatır, bazıları içine atar, bazılarıysa yazar. Çünkü yazmazsa ağlar, yazmazsa aklını yitirir, yazmazsa intihar eder. İçindeki zehri bembeyaz kağıtlara akıtır kalemiyle. Akıtırken bir veba virüsü olmak ister, kirlenmiş dünyayı zehirlemek için. Herkes kendisi gibi zehirlensin ister, yok olsun ister. Her yazdığı cümlede adeta dünyadan intikam almaktadır. Anlayamadığı hiçbir zamanda anlaşılamadığı dünyadan.
Gelecek de büyük işler başaracağını düşündüğüm bir yazar ve yine sarsıcı bir roman. Her ne kadar edebiyata saygımdan dolayı küfürün, müstehcenliğin edebiyatta yeri olmadığını düşünsem de bu yazar yazdıklarıyla kendini okutuyor. Samimiyetiyle, bıraktığı etkiyle kendini çağdaşlarından ayırıyor. Adeta sarsıyor okuyucuyu. Karakterlerin psıkolojısını de çok guzel verıyor.
Hayatının belirli bir döneminde boşluğa düşenlere, umutsuzluğa kapılanlara, toplumsal gerçekçi romanlardan hoşlananlara kıtabı tavsiye edıyorum. Herkese keyifli okumalar dilerim.
··
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.