Müptezeller
Emrah SerbesYazar:
Emrah Serbes
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
163
Basım Tarihi:
Ekim 2016
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789750520976
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ankara polisiyeleriyle tanıdığımız Emrah Serbes, bu defa farklı bir tarz ile karşımıza çıkıyor kitabıyla. Bolca argo dolu, alabildiğine samimi ve başlığını hakkıyla yansıtan bir kitap olduğunu daha ilk sayfalarından anlayabiliyoruz. Acının, yalnızlığın, depresifliğin en yoğun hissedildiği, en ince ayrıntısına kadar müptezellerin ve alkoliklerin hayatının anlatıldığı güzel bir kitap ortaya koymuş tarzının dışında olsa da. Artılarıyla, eksileriyle güzel bir kitap ama bir 163 sayfa daha fazla olsaydı, daha güzel olurdu. Keyifli okumalar...
Zamanınız kıymetliyse OKUMAYIN!1000Kitap
Hayatımda bu kadar saçma bir kitap daha okumadım. Bu kitaba harcadığım zamana üzülüyorum. Evden uzakta olduğum için arkadaşımın kitaplığındaki üç beş kitaptan birini alıp okuyayım, hiç okumamaktan iyidir dedim, hiç okumasaymışım keşke, o derece.
Müptezellerin, bağımlıların, hayatını idame ettiremeyen, ota boka bulaşan, aile desteğini bile elinin tersiyle itenleri anlatıyor kitapta hem de iğrenç, küfürlü bir üslupla. Bunca çürümüşlüğün içinde hepimiz de bir şekilde nefes almaya çalışırken bedenimizi de hayatımızı da uyuşturucuya, haplara, arka sokakta cigara saran dayılara/gençlere bulaştırmıyoruz. Yaradan bize bir irade vermiş, bu iradeyi sağlayamıyorsak destek almak şart. Hastaneler, doktorlar, psikologlar, polisler vs bunlara yardım için el uzatan yerler. Yardım almak yerine her seferinde bu bağımlılığa devam etmeyi seçiyorsak, çıkmak yerine batmayı seçiyorsak, kendi hayatımızla birlikte milyonlarca insanın, gencin, çocuğun, kadının, hayvanın hayatını da batırıyorsak kahrolun o zaman ne diyeyim...
Hayat bize tercihler sunuyor ve bu tercihleri değerlendirebilmek bizim elimizde. Bağımlılık bambaşka bir boyut evet, ama yukarıda sözünü ettiğim hatta etmediğim daha yığınla kurum, bağımlılıkla savaş için var.
Gündemde olan yığınla taciz, tecavüz, öldürülen, parçalanan kadınların hayatlarında hep madde ile ilişkisi olan erkekler var. Ama yapılan bu iğrenç durumları sadece maddeye bağlayamayız arkadaşlar. “O saatte ne işi varmış, bu eteği neden giymiş” martavallarını da bir kenara bırakalım. Samuray kılıcıyla öldürülen başı kapalı bir kardeşimiz de hunharca katledildi, etek mi giymişti, hayır. Kafa yapımızı biraz değiştirmeye, geliştirmeye, okumaya, öğrenmeye, çocuklarımıza ahlaklı ve saygılı bireyler nasıl olur’u öğretmeye odaklanalım.
Bu süreçte bu kitabı okurken de
Kaybedenler, umutsuzlar, yoksun bırakılmışlar için!Yeraltı Edebiyatı
Okul hayatını "arka sırada" geçiren öğrenciler vardır hayatta. Fotoğraflarda bile "arka sıralarda" çıkarlar. Dolmuşta "en arkada". Kıyıda köşede geçer de ömürleri bir türlü merkezinden yakalayamazlar hayatı. Olmayınca olmuyordur. Olmayacak şekilde sulanmıştır daha küçükken kökleri. Girilmeden kaybedilmiştir kimi sınavlar. Yaşanmadan biten kimi hayatlar gibi. Hayata kaybederek başlamak başka, çiçek bile açmıyor onu sevmeyen toprakta. instagram.com/reel/DEz-j0xMC3...
"Uyumak istemiyorum," dedi.
"Neden?" dedim.
"En kötü düşünceler yatarken aklıma geliyor."
Başkahramanın kitap bastırma sevdası 
Martin Eden'ı getirdi aklıma. O kadar çok kaybetmişti ki bir yerde her şey güzel olmaya başlayacak sandım. "Bir yerde her şey güzel olmadı." Dedim ya, kıyısında yaşanan hayatların kitabıydı bu, başarmak, mutlu olmak gibi şeylere yer yoktu! Aksilikler üst üste gelir, Dostoyevski psikolojisiyle yaşayan kahramanın sonu yine acılar olurdu: "Bu dünyada istediğimiz bir parça mutluluktu oysa, çok şey değildi, karşılığı bu kadar ağır olmamalıydı."
"Bu ülkede ölmek sıradan bir şakadır."
Yalnızca bedenin değil ruhun da ölür bazen, yaşama sevincin ölür, hayallerin ölür, hedeflerin ölür, mezarlığa döner için, üzerindeki çiçekleri dönüp dönüp suladığın. Hoş bir şaka değil ölmek, tıpkı yaşamanın hoş bir şaka olmadığı gibi. Dağıstan'da Avarlar, hayatını istediği gibi yaşayamamış insanların mezar taşlarına "Yüz yaşına kadar yaşadı ama dünyaya gelmedi." diye yazarlarmış. Yaşayamadığın hayata gelmiş sayılmazsın değil mi? Eserin kahramanı da öyle, bu yolda rastladığı insanlar da. Sokak edebiyatı "kenarın soluğu" olmuş yazarın kalemiyle. Sokakta ne varsa var içinde. Elbette küfür de, iğrençlik de... "İyi insan diye bir şey kaldı mı dünyada?" Varsa da bu kitapta çıkmıyor
Martin Eden'ı getirdi aklıma. O kadar çok kaybetmişti ki bir yerde her şey güzel olmaya başlayacak sandım. "Bir yerde her şey güzel olmadı." Dedim ya, kıyısında yaşanan hayatların kitabıydı bu, başarmak, mutlu olmak gibi şeylere yer yoktu! Aksilikler üst üste gelir, Dostoyevski psikolojisiyle yaşayan kahramanın sonu yine acılar olurdu: "Bu dünyada istediğimiz bir parça mutluluktu oysa, çok şey değildi, karşılığı bu kadar ağır olmamalıydı."
"Bu ülkede ölmek sıradan bir şakadır."
Yalnızca bedenin değil ruhun da ölür bazen, yaşama sevincin ölür, hayallerin ölür, hedeflerin ölür, mezarlığa döner için, üzerindeki çiçekleri dönüp dönüp suladığın. Hoş bir şaka değil ölmek, tıpkı yaşamanın hoş bir şaka olmadığı gibi. Dağıstan'da Avarlar, hayatını istediği gibi yaşayamamış insanların mezar taşlarına "Yüz yaşına kadar yaşadı ama dünyaya gelmedi." diye yazarlarmış. Yaşayamadığın hayata gelmiş sayılmazsın değil mi? Eserin kahramanı da öyle, bu yolda rastladığı insanlar da. Sokak edebiyatı "kenarın soluğu" olmuş yazarın kalemiyle. Sokakta ne varsa var içinde. Elbette küfür de, iğrençlik de... "İyi insan diye bir şey kaldı mı dünyada?" Varsa da bu kitapta çıkmıyor
Bir tane de Emre Serbes okuyayım diyerek başladım kitaba. Okumak istediğim bir yazardı, ama...
Fakir Köpek, Bombacı, Platin, Hoca ve Son Balonlar hikayelerinin başlıkları.
Henüz yirmili yaşlarda, her türlü uyuşturucu madde içen bir genç. İlk olarak Antalya’da bir otelde garsonluk yapıyor, sonra aklını başına toplayıp! Ankara’ ya okumaya giderek yazdığı kitabı buradan mail ile yayınevlerine gönderiyor. Ve son durağı İstanbul. Kahramanımız buraya yazdığı kitabı yüzyüze görüşerek bastırmak amacıyla geliyor ve bir yayınevi bulmak umuduyla.
Şehirleri değiştirse de o hep aynı kalıyor. Hep aynı bataklıkta, hep bir umutla.
"İçimdeki eski serseriyi susturup tokatladım, yeni gayretkeş bene de, ha gayret oğlum dedim, sırtını sıvazladım."
Bu cümlelerini okuyunca hıh tam şimdi herşeyi bırakacak aklını başına toplayacak diyorsunuz yok, olmuyor. Tekrar başa dönüyor. Kitabı da basılacak sandım, içki de içmeyecek sandım, mutlu da olacak, hayatını da düzene sokacak sandım, sandım da sandım. Olmadı. Bitti kitap.
Kitabı Emrah Serbes'in hayatıymış gibi okuyan bir ben değilimdir ve olmayacağımdır umarım.
Bir de bol bol küfür var, kullanılmasaydı iyiydi. Küfür denince aklıma
#40197748
#40110426
bunlar geldi.
Dünyamızın inkar edilemez acı veren gerçek bir yüzü olan, gençlerimizin de bu batağın içinde olduğu bu hayatlar... Maalesef böyle bir dünyada yaşıyoruz... Birileri daha da zengin olacak diye biten hayatlar. Bu hayatları, bu insanları, bu ismi geçen yerleri bilmiyor muyuz biliyoruz. Ama görmek ve okumak bir kez daha farkına varmak üzüyor insanı ve gerçekten her şey o kadar dibimizde ve gözümüzün önünde ki... Rahatsız etti, üzdü, düşündürdü.
Ne çok beğendim ne hiç beğenmedim.
Farklı bir pencereden bakmak isteyenler için...1000Kitap
İnsan neden müptezel olur sorusunun cevabını kitapta bulabilirsiniz. Sigara, alkol, uyuşturucu gibi bağımlılığı olan kişilerin nasıl bağımlı hale geldiği, nasıl biri oldukları üzerine bir kitap. Tabi her bağımlı kitaptaki kahramanla aynı karaktere sahip olmaz. Ancak onlarda herkes gibi sıradan insanlar. İçinde iyilik ve kötülük barındıran herkes gibiler. Ayrıca kitapta bağımlılık yapan maddelerin insan üzerindeki etkilerine de değiniyor. Kişinin yaşadığı devamlı bir karamsar hava var hikaye boyunca.
Kitabın dili argo. Kahramanımız Bakır'ın dibe batış sürecini akıcı ve yalın bir şekilde anlatılmış. Hiç bilmediğim bir dünyaydı. Bu sebeple okuduğuma memnunum. Farklı yaşamları görmek, hissetmek adına okunmaya değer.
Emrah Serbes tarzını değiştirmeden, çizgisini bozmadan yine harika bir kitap yazmış. Toplumumuzun en ücra köşelerinde yaşayan, unutulmaya yüz tutmuş insanların hikayesi bu. Serbes, bu insanlara realist bir bakış açısı ile bakmamızı sağlıyor. Öncelikle şunu söylemeliyim ki okuduğunuz diğer kitaplara hiç benzemiyor. Genelde kötü bir olayın ardından mutlu son olur ya.. işte tam da bu kitap o hikayelerin hepsine ters düşüyor.
Hep bir umut içerisinde kitabı okudum. Ama olumsuzluklar yakamı bırakmadı.
Ben her olay karşısında olumlu düşünmeye çalışan bir insan olarak kitabın çok fazla olumsuz ve yaşanmışlık içeren bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Ama hepimizin bildiği gibi Emrah Serbes'in de tarzı bu. Usta bir şekilde kurgulanmış bir hikaye ve doğal bir anlatıma sahip bir kitap okumaya hazır olun.
Puan vermedi·163 syf.·
2016 97. kitabı
Müptezeller
Kitap kardeşliği etkinliğiyle kitap arkadaşımdan gelen bir kitaptı. Bu yüzden bir kez daha Teşekkür ederim kendisine. :)
Müptezel: Saygınlığını yitirmiş, değersiz, bayağılaşmış anlamında kullanılan bir kelimedir.
Bilmediğim bir kelime olduğu için kitabı okumaya başlamadan önce, isminin ne demek olduğuna baktım.
Bazen hayatın süprizlerine, o aniden gelen yardımına, ümitsizliğe boyun eğmişken tabiri caizse köşeyi dönmeyi kendimize alıştırmışız.
Fakat müptezeller tamda isminin anlamını yansıtarak adeta bahsettiğim şanslardan bizi yoksun bırakıyor. Kitapta mutlu sonları görmüyoruz. Yazarın okuduğum ilk kitabı olduğu için diğer kitaplarıyla kıyaslandığına denk geldim fakat ben şimdilik bundan sıyrılıyorum.
Belki okumamanıza neden olacak ilk şey kitabın fazlaca argo kelimeleri içermesi.
Tabi kitap müptezelleri anlatınca mutluluk gülücükleri, sevgi sözcükleri beklemek çokta yerinde olmaz fakat ben biraz fazla buldum argo kelime kullanımını.
Toplumuzun o kuytu köşelerinde, unutulmaya yüz tutmuş, insanlarına realist bir bakışla bakmamızı sağlıyor öyleki fazla gerçeklikli olmuş bu yüzden 'Hah şimdi mutlu sona bağlanır 'dediğiniz yerlerde, hiçte öyle olmuyor.
Fazlaca olumsuzluk, yoksunluk tehlike ve yaşanmışlık içeren bir kitap. Yazarin sade anlatımı ile kolay okunacak, farklı bir tat mı yoksa kursakta kalmış bir seyler mi bırakır ?
Buna okuyup karar verebilirsiniz. :)
Bir tutunamayan, dünyada arayacak kimsesi olmayan, yaşama gayesi bulunmayan , masum hayatların yok olup gittiğini gözüyle görürken kendi yok oluşunun farkında olmayan bir müptezel Bakır Arslan. Bazıları ağlar, bazıları anlatır, bazıları içine atar, bazılarıysa yazar. Çünkü yazmazsa ağlar, yazmazsa aklını yitirir, yazmazsa intihar eder. İçindeki zehri bembeyaz kağıtlara akıtır kalemiyle. Akıtırken bir veba virüsü olmak ister, kirlenmiş dünyayı zehirlemek için. Herkes kendisi gibi zehirlensin ister, yok olsun ister. Her yazdığı cümlede adeta dünyadan intikam almaktadır. Anlayamadığı hiçbir zamanda anlaşılamadığı dünyadan.
Gelecek de büyük işler başaracağını düşündüğüm bir yazar ve yine sarsıcı bir roman. Her ne kadar edebiyata saygımdan dolayı küfürün, müstehcenliğin edebiyatta yeri olmadığını düşünsem de bu yazar yazdıklarıyla kendini okutuyor. Samimiyetiyle, bıraktığı etkiyle kendini çağdaşlarından ayırıyor. Adeta sarsıyor okuyucuyu. Karakterlerin psıkolojısını de çok guzel verıyor.
Hayatının belirli bir döneminde boşluğa düşenlere, umutsuzluğa kapılanlara, toplumsal gerçekçi romanlardan hoşlananlara kıtabı tavsiye edıyorum. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Gecenin 5'i yine uykusuz kalmışım ve yatağımda öyle boş boş oturuyorum. Bi' kitaplığıma bi yerde duran laptopuma bakiyorum. Ya film izleyeceğim ya kitap okuyacağım.
Kısa bir düşünme evresinden sonra gidip kitaplarımın başına dikiliyorum. Kendimi fazla zorlamak istemiyorum,kafam da kaldırılamayabilir çünkü. Kitaplardan ince olan hiç kalmamış. En incesi 162 sayfa ve Müptezeller.
Emrah Serbes'i Behzat Ç'den biliyorum ama hiç okumamışım. Neyse diyip kitabı aldım. 3 saatte bitti kitap.
Bu kadar yavaş okuyan birisi miyim ben?
Cevap hayır,kitabı durmadan yatağın üstüne koyup derin düşüncelere daldım.
Bazı kitaplar vardır insana hiç yaşamadığı hisleri yaşatır. Khaled Hosseini'den bi kitap okursunuz saatlerce huzunlenir hatta ağlarsınız. Ya da Sabahattin Ali okur yasayamadiginiz aşklar,umutsuz sevgiler ve yoksulluklar için derinden bir üzüntü duyarsınız içinizde.
Bu kitapta da efkarlaniyor insan istemsizce.
Okuduğum ilk kitabiydi ve ben kitaplığıma deger vermedigim kitaplari alip koymam. Pdf okurum önemsemediğim kitaplari ama karar aldım. Emrah Serbes'in bütün kitapları benim kitaplığımda olmalı!
Yok böyle bir kitap ya,kitabın her sayfasında diyorum daha derin olabilir mi ama evet daha derin oluyor ve gittikçe daha derine gömülüyorum.
Bu kitap için söyleyebileceğim son söz şudur.
Bi' küçük rakı ya da dudaginizda gezdiremeyeceginiz bi sigaranız yoksa bu kitabı okumaya kalkmayiniz. Çünkü altından kalkamazsiniz.
Okumak isteyenlere iyi okumalar dilerim. Umarım fazla derinlere dalmazsınız...
Merhaba;
Behzat Ç. diyerek başlamak istiyorum. Eminim aramızda takipçileri vardır. Ben izlemedim. Hiç bir fikrim yok. Fakat bu kadar seçkin bir kitlesi olduğuna göre değerli bir çalışma olduğuna inanıyorum.
Senaristi Emrah Serbes, hep merak ederdim ama okumak hiç yoktu aklımda. Yine bir hediye olarak ağıma düştü MÜPTEZELLER.
Kitap yeraltı edebiyatı. Halk arasında ipsiz sapsız dediğimiz ama iç dünyası tamamen farklı olan bir müptezel ve çevresinin hikayeleri. Bol küfür, argo ve kötü alışkanlıklar içeriyor.
Öncelikle söylemek isterim ki bu türdeki kitapların bu olumsuz yanları beni rahatsız etmez. Aksine severim ve doğru yansıtıldığı anlatımlar da takdir ederim.
Fakat bu kitabı sevmedim.
Hikayeler biraz zorlama geldi bana. Akış kopuk kopuk. Güzel ana fikirler var fakat etrafı sığ. Derinlik az. Sanki yazar her gün bir kesit yazmış sonra onları birleştirmiş. Boş kalan yerlerde de "hadi burada da şöyle bir sıradışı olay patlatalım" demiş.
Yeraltı edebiyatına küfür yakışır. Hatta bence temel öğelerindendir ama nerede kullanıldığı önemlidir. Derinliği çoğu zaman o küfürle o argo ifadelerle verirler. Bu konuda anlatım biraz basit geldi bana.
Amatör olupta çok daha derin yeraltı edebiyatı okudum, küfürde vardı, şiddette, maddede. Ama öyle bir üslup ile anlatılmıştır ki saygı duyarsın o bataklığa.
Aradığım bu derinliği kitabın sadece iki yerinde yakaladım. Bilmiyorum, belki de yazarın bu kitabı böyledir. Başka eserlerinde isim yapmıştır ve ben yanlış yerden başlamış olabilirim. Okumaya devam ️
Sonuç olarak;
️ Yetişkin içerik. Çocuklar ve hatta gençler okumamalı.
️ Argo, küfür, madde kullanımı, şiddet gibi olumsuz içerikler okumayı sevmiyorsanız bu kitabı okumayın.
️ Adından çok bahsettiren yazarı tanımak istiyorsanız bu kitap ile başlamayın.
️ Okumaya ayıracağınız çok
Yazar Hakkında
Emrah SerbesYazar · 16 kitap
Emrah Serbes, (d. 27 Ocak 1981, Yalova, Türkiye), Türk yazar ve senarist. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Tiyatro Tarihi ve Teorisi Anabilim Dalı Bölümü mezunudur.
Zaman zaman Birgün gazetesi için söyleşiler yaptı, Radikal 2 için tiyatro eleştirileri yazdı. Hayvan dergisinin Ankara temsilciliğini yaptı. Bu dergide Ahmet İnam ve Cengiz Güleç ile düzenli olarak gerçekleştirdiği sohbetleri "Şen Profesörler: Metaforla Saadet Olmaz" (Say Yayınları, 2006) adıyla kitaplaştırdı. "Her Temas İz Bırakır" adlı ilk romanı İletişim yayınlarından çıktı. "Son Hafriyat" isimli ikinci romanı Şubat 2008 yılında İletişim Yayınları'ndan çıktı. Ayrıca Her Temas İz Bırakır romanı Almancaya çevrildi. Yazarın ilk öykü kitabı Erken Kaybedenler, Haziran 2009 itibarıyla kitapçı raflarındaki yerini aldı.
2011 yılında vizyona giren Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filminin senaristliğini üstlenmiştir. "Hikâyem Paramparça"da ise aforizmalar ve hayata dair düşüncelerini okurlarına aktarmaktadır. Son olarak iletişim yayınlarından Deliduman adlı kitabı yayımlanmıştır.
Bir süre OT dergisi için kısa hikâyeler kaleme alan Serbes, şu an aylık yayımlanan KAFA dergisi için hikâyelerini kaleme almaktadır.
22 Eylül 2017'de İzmir-Aydın otoyolunda arkadaşı Kenan Doğru ile yolculuk yaparken kendi kullandığı araçla trafik kazası geçirdi ve kazaya karışan diğer araçta aynı aileden 3 kişi öldü. Olay sonrasında kazayı arkadaşı Kenan Doğru üstlendi ve medyada Emrah Serbes'in adı geçmedi. Emrah Serbes, 28 Eylül 2017 tarihinde sosyal medya hesabından kazayı kendisinin gerçekleştirdiğini ve tutuklanan arkadaşı Kenan Doğru'nun suçsuz olduğunu itiraf etti.
İtirafın ardından Torbalı Adliyesi'ne ifade vermeye giden Emrah Serbes tutuklandı, Kenan Doğru serbest bırakıldı. Olay yeri tutanağına göre Emrah Serbes kusurluydu ve kazadan sonra 112'yi aramadıkları, sağlık kontrolünü kabul etmedikleri tespit edildi. Aracının arka koltuğunda veya aracın yanında içki şişesi bulunduğu iddia edildi. 12 Temmuz 2018'de yargılandığı davanın üçüncü duruşmasında 13 yıl 4 ay hapis cezasına mahkûm edildi. COVID-19 pandemisi tedbirleri çerçevesinde tahliye edildi.
Eserleri:
- Metaforla Saadet Olmaz (2006)
- Her Temas İz Bırakır (2006)
- Son Hafriyat (2008)
- Erken Kaybedenler (2009)
- Hikayem Paramparça (2012)
- Deliduman (2014)
- Müptezeller (2016)
- Üst Kattaki Terörist (2016)
- Çekiç ve Gül - Behzat Ç (2022, İletişim Yayınları)
