Türk tarihinin iki büyük ismi olan Safevi Devletin'inde, Kızılbaşlarında başında Şah İsmail ile sert mizacı, öfkesi sebebiyle Yavuz unvanıyla anılan Osmanlı padişahı Selimin mezhep çatışmalarını konu alan, sadece mezhep çatışmaları da değil şair yönleriyle de birbirlerine diş bilemeyi , kardeşi kardeşe nasıl kırdırıldığını konu alan bir romandır. Müslümanlar arasında baş gösteren mezhepleşme zaman içerisinde kutuplaşmaya ve düşmanlığa dönüşür. Her iki mezhepte diğer mezhebin hükümranlık sürdüğü topraklarda baskı altında ve korku içerisinde yaşar. Bu korku zamanla öfkeye, nefrete ve nihayetinde zulme yerini bırakır. İsyanlar, katliamlar ve göçler bu iki mezhebin insanların kaderlerini çizer.
Eserde bir kadın ile onu sevmiş dört erkeğin aşkını edebi bir dille ve okurunda hayranlık uyandıran bir üslupla kaleme almıştır yazar.