İnsan için en güç olan,her gün insan olarak kalmasıdır"
Oysa insanlar düşünen yaratıklar olarak ortaya
çıkışlarından beri kendilerini daha iyi tanımaya
çalışmışlar ama bütün çabalarına rağmen şu soruya yanıt
verememişlerdi : "Kötü hemen hemen her defasında niçin
iyiden daha güçlü olarak ortaya çıkıyor?"
Bu soruyu daha önce sormuştum. Benden önce soran biriyle bu kitapta karşılaşmak cok etkileyiciydi.
Kötülük beldesi, sayısız dalgaları olan deniz kadar büyüktür. Öyleyse hayat cehennemi hayal edilebilen dehşetlerin en büyüğü değil midir,diyor AYTMATOV. En en kötüsü de ne biliyor musunuz? Varolan ve yapılan herşeyin cok çabuk unutulması.
"Dün yaşayanlar bugün olanları bilemezler ama bugün yaşayanlar dün olanları bilirler ve yarın, bugünkiler 'dünkiler' gibi olacaklardır."
"Bugünkiler dün olanları yaşıyor, eğer yarınkiler bugün olanları unutur,hatırlamazlarsa,bu,herkes için büyük bir felaket olacaktır."
Birçok cümle defalarca okunmadan idrak edilmesi çok güç.
Hepimiz aslında birbirimizden,birbirimizin yaptıklarından sorumluyuz. "Dünyanın herhangi bir noktasında işlenen her suç,her kötülük,hepimizi ilgilendirir."
İyilikle kötülüğün çatışmasını ve kötülüğün/kötülerin her daim iyiliğe/iyilere galip gelişini, insanın doğa ve çevreyle olan savaşını, uyuşturucu sorununu ve piyasa ekonomisi konularını; dini motifler, yaban hayatı, siyasi dokundurmalar, dostluk ve aile bağlarıyla süsleyerek, harika olaylar kurgusu içinde gördüm. Evet üç farklı bölümden oluşuyor,fakat hepsi zincirin halkaları gibi birbirine bağlı.Bir bölümünde "Elveda Gülsarı" kitabını hatırladım.Kurgu olarak diger eserlerinden çok farklı ve iyi ki de farklı. İyi okumalar..
#disikurdunruyaları #aytmatov
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.