#orion
Konusu ile ilgili hiç birsey bilmeden daldığım denizleri ne kadar sevdiğimi söylemiştim. Iste bu da öyle kitaplardan biriydi. İlk 150 sayfası boyunca gözüm kapalı uzun bir koridorda yürüdüğümü sandım ve bir anda adım atıp o kuyuya düştüm, ki ne düşmek. .
.
Dünya gezegeni artik kendini yok etme aşamasına geldiğinden, Skyera diye yeni bir gezegen oluşturuluyor. Bir denge mekanizması. Burda umutsuzluk,kötülük yok, tüm düzen mutlu olmak üzerine ama olursa mutsuzluk ile tanisirsan iste o an, bir gölgeye dönüşüyorsun ve yaşadığın insanların hafızalarindan sonsuza dek siliniyorsun. Hic var olmamış gibi. Yaşayan kişiler kendi gölgelerinin farkında, ama kimse bir baskasinin gölgesini görmüyor,onlar hakkında konuşmuyor. Asıl kizimiz Alnilam, sahip oldugu gölgelere bir yenisi eklenipde bunun kim olduğunu kendisi hatirlamayip en yakın arkadaşı Capella hatirlayinca işler biraz tuhaflasmaya başlıyor. Birde Alnilam'in uzaktan sevdiği en sonunda kavusacagini düşündüğü Alphard imiz var. Kızın en büyük korkusu Alphardin bir gölgeye dönüşmesi iken , erkeğin en büyük korkusu kızın mutsuzlugu olmak. Sonuç ikisi içinde aynı aslında tek farkla. Düzenin oturması için önce sarsilmasi gerekir .
Gölgeler diyarinda var olan gölgeler tüm gerçeğin farkında iken var olan düzeni degistirebilecekler mi, o kapıyı açmak için nelerden vazgeçilecek.
. Kırılma noktasına kadar kör topal yol bulmaya çalıştığımız kitapta yarıdan sonra konu daha ilgi çekici olmaya başlıyor. Son sayfayi kapattığımda ben istediğim sona ulaşamadım, ve neden diye durup boşbos etrafıma bakındım
.
Yazarimizin ilk kitabi , şimdiye kadar hiç deneyimlemedigim bir konu, yolunun açık olmasını dilerim. Yeni maceralarını dört gözle bekliyor olacağım.
·
3.055 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.