Bugüne kadar okuduklarım arasında tartışmasız en çok keyif aldığım bir kitap da buydu. Gerek cümlelerdeki kelimelerin birbiri ardınca sıralanışı gerekse her cümlenin sonunda ne kadar yüce anlamların var olduğunu hissetmek bana sükûnet verdi. Kesinlikle bir başucu kitabı olmalı. Hayatın akışına kapılıp özümüze dönmede zorlandığımızda, zorlukların üstesinden gelirken artık bitkin hissettiğimizde, sosyal bir çevrede yaşamamıza rağmen kendi yalnızlığımızda boğulduğumuzda aslında yaşantılardan ve etrafımızda yer verdiğimiz insanlardan öğrenecek ne kadar çok şeyimiz olduğunu anlamamızda bize umut dolu bir bakış sunacak bir eser.
Okuduğumuz, yazdığımız, söylediğimiz çoğu cümle genellikle herkesçe tahmin edilebilecek düzeydedir. Bunları biliyor olmak güzeldir fakat özümsemek başkadır. Özümsemek o anlamla bütünleşmektir; değişime açılan kapının bir anahtarıdır. Bu eserdeki cümleler de aslında herkesçe kabul görebilecek normal metinlerdir. Fakat bahsettiğim edebi yaklaşım ve Marcus Aurelius’un bu düşüncelerini paylaşırken öne sürdüğü dayanaklar; bu düşüncelerin benimsenmesini kolaylaştıracak ve kuvvetle muhtemeldir ki okuyucunun zihnine hitap ederek güçlü bir silkinmeye vesile olacaktır.
Hâlihazırda hayatımızda olsun veya olmasın karşımıza çıkmış veya çıkacak olan her insandan mutlaka öğrenebileceğimiz şeyler olduğunu yeniden hissettim. İyi veya kötü karşılaştığım durumlarda bu minvalde hareket etmeye özen gösteririm. Çünkü davranış ve sözlerimle iyi veya kötü bir örnek olabileceğimin farkındayım. Sadece ben değil aynı şekilde insanlardan da bu altbilgileri alacağımı biliyorum. Burada önemli bir nokta vardır ki, kişi hem alma hem de verme noktasında süzgeçlerini kullanmayı bilmelidir. Nihayetinde kimse mükemmel bir örnek değildir. Fakat evet o yolda olmalıdır. Marcus da elbette bunu yapmış ve herkesten alabileceği en iyiyi almaya çalıştığını okuyucuya yansıtmıştır.
Stoa felsefesinin en can alıcı noktası olan ‘bireylerin mütevazı yaşam şekline ulaşabilme noktasında neleri şiar edinmesi gerektiği’ anlatısını bu eserde tüm açıklığıyla görebiliyoruz. Gerçekten de düşünüldüğünde böyle bir yaşamın, bunlar üzerine temellendirilecek bir zihin yapısının vereceği huzuru hissetmek zor değildir. Kendine ve içinde yaşadığı evrene karşı farkındalığı artan bir insan, onunla bütünleşecek ve özüne dönme noktasında büyük bir yol kat edecektir. Hayatın getirdiklerine nasıl tepki vereceğini de böylece öğrenecektir.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.