Yasamak, Ölümdür
Çok zaman oldu, çok günler gördük
Ama yine hüzünlü bir güne geldik gele gele
Eylül mü, doğarken bile başımda bekleyen
Yagarken hep icimde yaçayan sonbahara kesen
Kalp gömülürken aşk da yaşarmış gibi orada
Gögsünde çarpışa çarpışa ağlayan ruh sessizdir yine de
Büyürken unuttum, unuttukça ögrendim
Sonra acıktım her şeye ve sonsuza kurdum arzuları
Kırk yaşım, gözü karaydin düne kadar,
aydinligi mi gördük
Solan elbiselerimize aldırış etmeden güneşe sevdalandik.
Kalemine sağlık hocam @unsal.unlu.98
Şiir sevenler için muhteşem bir kitap. Kaleminiz daim olsun hocam bu harika eser sizlere tavsiyemdir.